മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ലോകം നടപടി തുടങ്ങി: പുതിയ നിയമങ്ങൾ ഇങ്ങനെ

ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് പൈപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ സഞ്ചി നിരോധിക്കാം. ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പി ശേഖരിച്ച് പുനരുപയോഗിക്കാം. എന്നാൽ മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. പരമ്പരാഗത പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യ നയങ്ങളിലൂടെ ശേഖരിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര ചെറുതാണ് അവ, മാത്രമല്ല അവയുടെ ഉറവിടങ്ങൾ വളരെ വ്യത്യസ്തവുമാണ്. ചിലത് ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ മനഃപൂർവ്വം ചേർക്കുന്നവയാണ്, എന്നാൽ മറ്റുചിലത് പ്ലാസ്റ്റിക് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നശിക്കുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ ഉൽപ്പാദനം, ഗതാഗതം, ഉപയോഗം എന്നിവയ്ക്കിടയിൽ അബദ്ധവശാൽ പുറന്തള്ളപ്പെടുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്. ഇത് മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് കൂടുതൽ പ്രയാസകരമാക്കുന്നു.

പൊതുവെ 5 മില്ലിമീറ്ററിൽ താഴെ മാത്രം വലുപ്പമുള്ള ഈ സൂക്ഷ്മ പ്ലാസ്റ്റിക് കണികകൾ ഇപ്പോൾ കടൽ മലിനീകരണത്തിന്റെ പ്രശ്നം മാത്രമായി കാണാൻ കഴിയില്ല. വെള്ളത്തിലും മണ്ണിലും ഭക്ഷണത്തിലും വായുവിലും, കൂടാതെ രക്തം, പ്ലാസന്റ (മറുപിള്ള), മുലപ്പാൽ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ സാമ്പിളുകളിലും ഇവ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ഇവയുടെ സാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തിയത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, എങ്കിലും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപകടസാധ്യതകളുടെ വ്യാപ്തി ഇന്നും പഠനവിധേയമാണ്.

ലോകമെമ്പാടും, മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക് നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കായി ഒരു നിയമപുസ്തകം ഉയർന്നുവരാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരൊറ്റ വലിയ നിയമത്തിലൂടെ ഇവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് പകരം, സർക്കാരുകൾ ഉറവിടങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഓരോന്നായി നിയന്ത്രിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.

ആദ്യം, ഉദ്ദേശ്യപൂർവ്വം ചേർക്കുന്ന മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ നിയന്ത്രിക്കുക

ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ മനഃപൂർവ്വം ചേർക്കുന്ന മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകളെ നിയന്ത്രിക്കുകയാണ് ഏറ്റവും എളുപ്പം. 2015-ലെ അമേരിക്കയുടെ 'മൈക്രോബീഡ്-ഫ്രീ വാട്ടേഴ്‌സ് ആക്ട്' ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പ്രമുഖ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ്. മുഖം കഴുകുന്ന സ്ക്രബുകൾ, ചില ടൂത്ത് പേസ്റ്റുകൾ എന്നിവ പോലെ കഴുകിക്കളയുന്ന സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കളിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് മൈക്രോബീഡുകൾ മനഃപൂർവ്വം ചേർക്കുന്നത് ഇത് നിരോധിച്ചു.

മറ്റ് രാജ്യങ്ങളും ഇത് പിന്തുടർന്നു. 2018 മുതൽ പ്ലാസ്റ്റിക് മൈക്രോബീഡുകൾ അടങ്ങിയ ശുചിത്വ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ നിർമ്മാണവും ഇറക്കുമതിയും കാനഡ നിരോധിച്ചു. കഴുകിക്കളയുന്ന സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കളുടെയും പേഴ്സണൽ കെയർ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെയും നിർമ്മാണം യുകെ 2018-ൽ നിരോധിക്കുകയും തുടർന്ന് അവയുടെ വിൽപ്പനയും തടയുകയും ചെയ്തു. 2020 മുതൽ ഇത്തരം ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഉൽപ്പാദനവും ഇറക്കുമതിയും വിൽപ്പനയും തായ്‌ലൻഡും നിരോധിച്ചു.

യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഇതിലും ഒരു പടി മുന്നോട്ട് പോയിട്ടുണ്ട്. യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ രാസനിയമമായ REACH (രജിസ്ട്രേഷൻ, ഇവാലുവേഷൻ, ഓതറൈസേഷൻ ആൻഡ് റെസ്ട്രിക്ഷൻ ഓഫ് കെമിക്കൽസ്) പ്രകാരം അംഗീകരിച്ച 'കമ്മീഷൻ റെഗുലേഷൻ (EU) 2023/2055', സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കൾ, ഡിറ്റർജന്റുകൾ, ക്ലീനിംഗ് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, ചില കാർഷിക ആവശ്യങ്ങൾ എന്നിവയിലുടനീളം സിന്തറ്റിക് പോളിമർ മൈക്രോപാർട്ടിക്കിളുകൾ ചേർക്കുന്നത് ഘട്ടം ഘട്ടമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

ചില പ്രത്യേക ഉപയോഗങ്ങൾക്ക്, കമ്പനികൾ ഈ പ്ലാസ്റ്റിക് കണികകളുടെ സാന്നിധ്യവും ഉപയോഗവും വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന അളവ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും വേണം. മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ എവിടെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നും അവ പരിസ്ഥിതിയിലേക്ക് എങ്ങനെ എത്തുന്നുവെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത് അധികാരികളെ സഹായിക്കുന്നു.

മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ഇവ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളിലേക്കും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്. യുഎസിൽ, 2025-ൽ 'മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്സ് സേഫ്റ്റി ആക്ട്' (H.R. 4486) അവതരിപ്പിച്ചു. ഭക്ഷണത്തിലും വെള്ളത്തിലുമുള്ള മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ഫുഡ് ആൻഡ് ഡ്രഗ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ വഴി യുഎസ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് ഹെൽത്ത് ആൻഡ് ഹ്യൂമൻ സർവീസസിനോട് ഇത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ഉപയോഗത്തിനിടയിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കായി മാറുന്നു

എന്നാൽ വലിയ പ്രശ്നം നാം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കായി മാറുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്കുകളാണ്. ഒരു കാർ ടയർ ഓടുമ്പോൾ സൂക്ഷ്മ കണികകൾ പുറന്തള്ളുന്നു. കൃത്രിമ നാരുകൾ കൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ അലക്കുമ്പോൾ അവയിലെ നാരുകൾ പുറത്തുവരാം. പെയിന്റുകൾ തേഞ്ഞുതീരുമ്പോഴും പ്ലാസ്റ്റിക് കണികകൾ റിലീസ് ചെയ്യപ്പെടാം. ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഉരസലിലൂടെയോ തേയ്മാനത്തിലൂടെയോ ഉണ്ടാകുന്ന അബദ്ധവശാലുള്ള പുറന്തള്ളലുകളാണിവ.

മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്കും ഇത്തരം ഉറവിടങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സമുദ്രങ്ങളിലേക്ക് എത്തുന്ന മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകളിൽ 34.8 ശതമാനവും കൃത്രിമ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകുമ്പോൾ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നതാണെന്നും 28.3 ശതമാനം ടയറുകളുടെ തേയ്മാനം മൂലമാണെന്നും 'ഇന്റർനാഷണൽ യൂണിയൻ ഫോർ കൺസർവേഷൻ ഓഫ് നേച്ചർ' കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതായത് ഇവ രണ്ടും കൂടി മൊത്തം പുറന്തള്ളലിന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗത്തോളം വരും.

യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഇത്തരം ഉറവിടങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. യൂറോ 7 അല്ലെങ്കിൽ 'റെഗുലേഷൻ (EU) 2024/1257', ബ്രേക്ക് പാഡുകളിൽ നിന്നുള്ള കണികകളും ടയർ തേയ്മാനവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള വാഹനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മറ്റ് മലിനീകരണങ്ങൾ തടയുന്നതിനുള്ള നിബന്ധനകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

വസ്ത്രങ്ങളിലെ മൈക്രോഫെബറുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ഫ്രാൻസും നടപടിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്. 2020-ൽ പാസാക്കിയ 'ആന്റി-വേസ്റ്റ് ഫോർ എ സർക്കുലർ എക്കോണമി' (AGEC Law) പ്രകാരം, 2025 ജനുവരി 1 മുതൽ പുതിയ വീട്ടുപയോഗ അലക്കു യന്ത്രങ്ങളിലും പ്രൊഫഷണൽ വാഷിംഗ് മെഷീനുകളിലും നാരുകൾ ചിതറിപ്പോകുന്നത് കുറയ്ക്കാൻ മൈക്രോഫെബർ ഫിൽട്ടറോ മറ്റ് സംവിധാനങ്ങളോ നിർബന്ധമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഉപേക്ഷിച്ച് കഴിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക്കുകളെ മാത്രം നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന രീതിയിൽ നിന്ന് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പുറന്തള്ളലുകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

പ്ലാസ്റ്റിക് പെല്ലറ്റുകളുടെ പ്രശ്നം

പ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണം എപ്പോഴും പൂർത്തിയായ ഒരു ഉൽപ്പന്നത്തിൽ നിന്നല്ല ആരംഭിക്കുന്നത്. ബോട്ടിലുകളോ പാക്കേജിംഗോ മറ്റ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളോ ആയി മാറുന്നതിന് മുമ്പ്, പ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ പലപ്പോഴും ചെറിയ വ്യവസായിക പെല്ലറ്റുകളായാണ് നിലനിൽക്കുന്നത് ('നർഡ്‌ലുകൾ' എന്നും ഇവ അറിയപ്പെടുന്നു). നിർമ്മാണം, സംഭരണം, ഗതാഗതം എന്നിവയ്ക്കിടയിൽ ഇവ പുറത്തുപോകുകയും നദികളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും എത്തുകയും ചെയ്യാം.

മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി പ്ലാസ്റ്റിക് പെല്ലറ്റുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് തടയുന്നതിനുള്ള 'റെഗുലേഷൻ (EU) 2025/2365' വഴി ഇയു ഇപ്പോൾ ഇതിനും പരിഹാരം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പെല്ലറ്റുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കമ്പനികളും വാഹനങ്ങളും ഇവ ചോർന്നുപോകാതിരിക്കാൻ നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളണമെന്നും ചോർച്ച ഉണ്ടായാൽ അത് ശേഖരിച്ച് വൃത്തിയാക്കണമെന്നും ഈ നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

നിയമങ്ങൾ മാലിന്യത്തിൽ നിന്ന് ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലേക്ക് വികസിക്കുകയാണ്. ലോകമെമ്പാടും സംഭവിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാറ്റമായിരിക്കും ഇത്. വർഷങ്ങളായി, പ്ലാസ്റ്റിക് നയങ്ങൾ പൈപ്പ് ലൈനിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്: ഉപയോഗിക്കുക → ഉപേക്ഷിക്കുക → ശേഖരിക്കുക → റീസൈക്കിൾ ചെയ്യുക അല്ലെങ്കിൽ സംസ്കരിക്കുക.

എന്നാൽ മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ മുഴുവൻ പ്രക്രിയയും പരിശോധിക്കാൻ സർക്കാരുകളെ നിർബന്ധിതരാക്കുന്നു: രൂപകൽപ്പന → ഉൽപ്പാദനം → ഉപയോഗം → പുറന്തള്ളൽ → മാലിന്യം → കഷണങ്ങളാകൽ. യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ 'സീറോ പൊല്യൂഷൻ ആക്ഷൻ പ്ലാൻ' 2030-ഓടെ മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക് പുറന്തള്ളൽ 30 ശതമാനം കുറയ്ക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം മുൻനിർത്തി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഈ ശരിയായ സമീപനത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾ കേവലം സംസ്കരിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിന്ന് മാറി പ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണം ഉണ്ടാകുന്ന ഉറവിടത്തിൽ തന്നെ തടയുന്നതിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റത്തെയാണ് ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

പരിസ്ഥിതിയിൽ നിലവിലുള്ള മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകളുടെ കാര്യമോ?

പുതിയ പുറന്തള്ളലുകൾ തടയുന്നത് നദികളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും മണ്ണിലും മറ്റ് ആവാസവ്യവസ്ഥകളിലും നിലവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകളെ നീക്കം ചെയ്യില്ല. പരിസ്ഥിതിയിലുള്ള വലിയ പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾ തകർന്ന് ഇനിയും ചെറിയ കണികകളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും.

പഴയ പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഈ പ്രശ്നമാണ് മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക് നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കുറവ് വികസിച്ച മേഖല. മലിനീകരണ സാധ്യതയുള്ള മേഖലകൾ കണ്ടെത്താനും അത് തടയാനോ പരിഹരിക്കാനോ സാധിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കാനും രാജ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

ലോകമെമ്പാടും ഉയർന്നുവരുന്ന പുതിയ നിയമങ്ങൾ വലിയൊരു മാറ്റത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പ്ലാസ്റ്റിക് നയങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി ഒരു ഉൽപ്പന്നം ഉപേക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്.

എന്നാൽ ഒരു ഉൽപ്പന്നം എന്തുകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്, അത് എങ്ങനെ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നു, നിർമ്മാണത്തിലും ഉപയോഗത്തിലും അത് എന്താണ് പുറത്തുവിടുന്നത് എന്നിവ ആദ്യമേ തന്നെ പരിശോധിക്കാൻ മൈക്രോപ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ സർക്കാരുകളെ നിർബന്ധിതരാക്കുന്നു.

നമ്മൾ എങ്ങനെ പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾ സംസ്കരിക്കും എന്നത് മാത്രമല്ല ഇനി ഉയരുന്ന ചോദ്യം. പ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണമായി മാറുന്നത് തുടക്കത്തിൽ തന്നെ എങ്ങനെ തടയാം എന്നതിലേക്ക് അത് മാറുകയാണ്.

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)