കള്ളാടി നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ്: പരിസ്ഥിതിലോല മലനിരകളിലെ തുരങ്കനിർമ്മാണം കേരളം പുനഃപരിശോധിക്കേണമോ?

2026 ജൂലൈ 7-ന് കേരളത്തിലെ വയനാട് ജില്ലയിലുള്ള കള്ളാടിയിലുണ്ടായ ദരുണമായ ഉരുൾപൊട്ടലിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഏറെ പ്രതീക്ഷകളോടെ വിഭാവനം ചെയ്ത ആനക്കാംപൊയിൽ-കള്ളാടി-മേപ്പാടി ഇരട്ടത്തുരങ്ക പദ്ധതിയുമായി സംസ്ഥാന സർക്കാർ മുന്നോട്ട് പോകണമോ എന്നതിനെച്ചൊല്ലി ശക്തമായ തർക്കങ്ങൾ ഉയർന്നുവരികയാണ്. ഇതുവരെ, കോഴിക്കോടും വയനാടും തമ്മിലുള്ള യാത്രാസമയം കുറയ്ക്കുക, അപകടങ്ങൾ പതിവായ താമരശ്ശേരി ചുരം റോഡിലെ തിരക്ക് ലഘൂകരിക്കുക, വ്യാപാര-ടൂറിസം മേഖലകൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്നീ കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രമായിരുന്നു പൊതുചർച്ചകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ഈ വിഷയം കേവലം എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല. മറിച്ച് പരിസ്ഥിതി ഭരണനിർവഹണം, സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം മൂലം പഴയ നിഗമനങ്ങൾ അപ്രസക്തമാകുന്ന ഭൂപ്രകൃതികളിൽ വികസനം നടപ്പാക്കാനുള്ള സർക്കാരിന്റെ പ്രാപ്തി എന്നിവ അളക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷണഘട്ടമായി ഇത് മാറിയിരിക്കുന്നു.

രണ്ട് പ്രത്യേക അന്വേഷണങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ തുരങ്ക പദ്ധതിയുടെ എല്ലാ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളും കേരള സർക്കാർ നിർത്തിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. തകർച്ചയുടെ തൊട്ടടുത്ത കാരണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, നിർമ്മാണക്കരാറുകാരൻ പദ്ധതിയുടെ പാരിസ്ഥിതിക അനുമതിയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ പാലിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന കാര്യവും ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി വി ഡി സതീശൻ പറഞ്ഞു. നിർമ്മാണം പുനരാരംഭിക്കാമോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിന് മുൻപ് സർക്കാർ ഈ പ്രദേശത്തെ ഭൂഗർഭശാസ്ത്രപരമായ അപകടസാധ്യതകളും വിലയിരുത്തും. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസന പദ്ധതികളിലൊന്നിന് നേരിടുന്ന ആദ്യത്തെ വലിയ തടസ്സമാണിത്. ഈ ദുരന്തത്തെ കേവലമൊരു നിർമ്മാണ അപകടമായി തള്ളിക്കളയാനാവില്ലെന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ആശങ്കയെയാണ് ഈ തീരുമാനം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്.

സാങ്കേതിക അന്വേഷണങ്ങളിലൂടെ ദുരന്തത്തിന്റെ ഉടനടിയുള്ള കാരണം ഒരുപക്ഷേ കണ്ടെത്താനായേക്കും. എന്നിരുന്നാലും, കള്ളാടിയിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ തകർന്നുവീണ ഒരു മലഞ്ചെരുവിനപ്പുറത്തേക്ക് നീളുന്നതാണ്. പാരിസ്ഥിതിക സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനും സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനും ദുരന്തങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നതിന് മുൻപ് മുന്നറിയിപ്പ് സൂചനകളോട് പ്രതികരിക്കുന്നതിനും ഉത്തരവാദപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കാണ് ഈ ചോദ്യങ്ങൾ വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

നാട്ടുകാരുടെ മുന്നറിയിപ്പുകൾ

മുന്നറിയിപ്പ് സൂചനകൾ അവഗണിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം വ്യക്തമായിരുന്നുവെന്ന് പ്രാദേശിക നിവാസികൾ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. നിർമ്മാണ സ്ഥലത്തിന് സമീപം കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന വലിയ മൺകൂനകൾ മാറ്റാൻ കരാറുകാരോട് ആവർത്തിച്ച് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്ന കാര്യം 70 വയസ്സുകാരനായ ഹംസ മണ്ടിക്കര ഓർക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഖനനം ചെയ്തെടുത്ത മണ്ണ് കൂട്ടിയിട്ടത് 100 അടിയിലധികം ഉയരത്തിലായിരുന്നു; തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മൺസൂൺ ശക്തമായതോടെ ഇത് കൂടുതൽ അപകടകരമായി മാറി. "ഞാൻ എന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഇവിടെയാണ് ജീവിച്ചത്, ഈ കുന്നുകളെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ഇവിടെ ഇതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഒരു ഉരുൾപൊട്ടലും കണ്ടിട്ടില്ല. പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി ഈ കുന്ന് വെട്ടിമാറ്റുകയും കോൺക്രീറ്റ് ലൈനിംഗ് കൊണ്ട് മൂടുകയും ചെയ്തില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇവിടെയൊരു ഉരുൾപൊട്ടൽ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

കൃത്രിമമായി മാറ്റം വരുത്തിയ ഈ മലഞ്ചെരുവുകൾക്ക് പിന്നിൽ മതിയായ നീർവാർച്ചാ സൗകര്യം ഒരുക്കാത്തതിനാൽ മഴവെള്ളം കെട്ടിക്കിടന്നതാണ് അപകടത്തിന് കാരണമായതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. പ്രദേശവാസികൾ ആവർത്തിച്ച് ആശങ്ക ഉന്നയിച്ചിട്ടും, കമ്പനി മറ്റ് പലയിടങ്ങളിലും സമാനമായ പദ്ധതികൾ വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടുള്ളതിനാൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്ന ഉറപ്പാണ് അവർക്ക് ലഭിച്ചത്. "ഖനനം ചെയ്തെടുത്ത നൂറിലധികം അടി ഉയരമുള്ള മൺകൂന ഇപ്പോഴും അവിടെയൊരു ഭീഷണിയായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. അത് മാറ്റാൻ ഞങ്ങൾ കമ്പനിയോട് ആവർത്തിച്ച് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു," അദ്ദേഹം ഓർത്തെടുത്തു.

ഈ അവകാശവാദങ്ങൾ ഔദ്യോഗിക അന്വേഷണങ്ങളിൽ ശരിവെക്കപ്പെടുമോ ഇല്ലയോ എന്നത് കാത്തിരുന്ന് കാണേണ്ടതാണ്. എങ്കിലും, ഇന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള മലയോര ദുരന്തങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ചു കാണുന്ന ഒരു വലിയ പോരായ്മയെ ഇവ അടിവരയിടുന്നു. ഔദ്യോഗിക നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, പരിസ്ഥിതിലോല പ്രദേശങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ പരിസ്ഥിതിയിലുണ്ടാകുന്ന സൂക്ഷ്മമായ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. പുതിയ നീരുറവകൾ ഉണ്ടാകുന്നത്, അസ്ഥിരമായ മൺകൂനകൾ, നീർവാർച്ചാ രീതികളിലെ മാറ്റങ്ങൾ, മലഞ്ചെരുവുകളിലെ വിള്ളലുകൾ എന്നിവ പലപ്പോഴും ഈ മലനിരകളിൽ ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങളാണ് ആദ്യം കാണുന്നത്. എന്നിട്ടും, ഇത്തരം പ്രാദേശിക അറിവുകൾ ഔദ്യോഗിക തീരുമാനങ്ങളുടെ ഭാഗമാകാറില്ല. ജനങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രതികരണങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഈ വലിയ വിടവ് തന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ വലിയൊരു അപകടസാധ്യതയായി മാറിയിരിക്കുന്നതെന്ന് കള്ളാടി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്

ദുരന്തത്തിന് ശേഷം പുറത്തുവന്ന ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകൾ ആശങ്കകൾക്ക് മറ്റൊരു തലം കൂടി നൽകുന്നുണ്ട്. 2024-ലെ വിനാശകരമായ ഉരുൾപൊട്ടലുകൾക്ക് ശേഷം ബനാറസ് ഹിന്ദു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുമായി ചേർന്ന് ജിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യ (GSI) നടത്തിയ സമീപകാല പഠനത്തിൽ, വയനാട്ടിലെ ഉരുൾപൊട്ടൽ സാധ്യത ഏറ്റവും കൂടുതലുള്ള പ്രദേശമായി വൈത്തിരി താലൂക്കിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തുരങ്ക പദ്ധതി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മേപ്പാടി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഈ താലൂക്കിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം, കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകൾ, ദുർബലമായ ഭൂഗർഭ ഘടന, അമിതമായ മനുഷ്യ ഇടപെടലുകൾ, ഭൂവിനിയോഗത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവ കാരണം അതിതീവ്ര ഉരുൾപൊട്ടൽ സാധ്യതയുള്ള മേഖലയിലാണ് വരുന്നത്. ഭൂഗർഭ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പണ്ടുമുതലേ വാദിച്ചുവരുന്ന കാര്യങ്ങളെ ഈ പഠനം വീണ്ടും ശരിവെക്കുന്നു. വയനാടൻ മലനിരകൾ പ്രകൃത്യാ തന്നെ പരിസ്ഥിതിലോലമാണ്; കനത്ത മഴയുള്ള സമയങ്ങളിൽ ഇവയുടെ ചരിവുകളിലോ നീർവാർച്ചയിലോ വരുത്തുന്ന ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ പോലും വലിയ അപകടങ്ങൾക്ക് കാരണമായേക്കാം.

20 ഡിഗ്രിയിൽ കൂടുതൽ ചരിവുള്ള മലഞ്ചെരുവുകൾ പ്രകൃത്യാ തന്നെ ഉരുൾപൊട്ടൽ സാധ്യതയുള്ളവയാണെന്ന് കേരള സർവകലാശാലയിലെ ഭൂഗർഭശാസ്ത്രജ്ഞനായ സജിൻ കുമാർ കെ. എസ്. പറയുന്നു. വയനാട് പോലുള്ള പീഠഭൂമി പ്രദേശങ്ങളിൽ, കനത്ത മൺപാളികൾ മഴവെള്ളം ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ഇത് സാവധാനം പാറയിടുക്കുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, വെള്ളം നിറഞ്ഞ മണ്ണ് അതിന്റെ സ്ഥിരത നഷ്ടപ്പെട്ട് മലഞ്ചെരുവുകൾ ഒന്നാകെ വൻതോതിൽ അവശിഷ്ടങ്ങളുമായി താഴേക്ക് പതിക്കുന്നു. "അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതിന്റെ ആഘാതം കൂടുതൽ വിനാശകരമാണ്," ഇത്തരം ഭൂപ്രകൃതികളിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളും ഫലപ്രദമായ പ്രകൃതിദുരന്ത മുന്നറിയിപ്പ് സംവിധാനങ്ങളും അനിവാര്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു.

സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പരാജയമോ?

ശാസ്ത്രം അപകടസാധ്യതകൾ മുൻകൂട്ടി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അടുത്ത ചോദ്യം ആ അപകടസാധ്യതകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ രൂപീകരിച്ച സ്ഥാപനങ്ങൾ കൃത്യമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നോ എന്നതാണ്. ഈ ചോദ്യം ഇപ്പോൾ തുരങ്ക പദ്ധതിയുടെ പരിസ്ഥിതി അനുമതിയോടൊപ്പം ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളിലൊന്നായ 'എൻവയോൺമെന്റ് മാനേജ്മെന്റ് കമ്മിറ്റി'ക്ക് (EMC) നേരെ തിരിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. അപകടസാധ്യതയുള്ള മലഞ്ചെരുവുകൾ നിരീക്ഷിക്കുക, പാരിസ്ഥിതിക വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക, ഓട്ടോമേറ്റഡ് ഗ്രൗണ്ട് വൈബ്രേഷൻ മോണിറ്ററിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുക, ഉയർന്നുവരുന്ന അപകടസാധ്യതകൾ പ്രാദേശിക അധികാരികളെയും ദുരന്തനിവാരണ ഏജൻസികളെയും യഥാസമയം അറിയിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു ഈ കമ്മിറ്റിയുടെ ചുമതലകൾ.

എന്നാൽ, ഈ കമ്മിറ്റി വലിയ തോതിൽ നിഷ്ക്രിയമായാണ് നിലകൊണ്ടതെന്ന് കാണാം. കമ്മിറ്റി രൂപീകരിച്ച് ഏകദേശം ഒരു വർഷമായിട്ടും ഇതുവരെ ഒരു തവണ മാത്രമാണ് യോഗം ചേർന്നതെന്ന് കോഴിക്കോട് ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള കമ്മിറ്റി അംഗമായ എം. എ. ജോൺസൺ സമ്മതിച്ചു. "കമ്മിറ്റിയെ നിർണ്ണായകമായ ചുമതലകൾ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതിന് ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ശരിയായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു നിരീക്ഷണ സംവിധാനം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ദുരന്തമായി മാറുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അപകടകരമായ നിർമ്മാണ രീതികൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നുവെന്ന് പരിസ്ഥിതി സംഘടനകൾ വാദിക്കുന്നു. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കള്ളാടി എന്നത് തകർന്നുവീണ ഒരു മലഞ്ചെരുവിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് തങ്ങൾക്കായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ചുമതലകൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങളുടെ കൂടി കഥയാണ്.

എൻവയോൺമെന്റ് മാനേജ്മെന്റ് കമ്മിറ്റിയുടെ ഈ പരാജയം ദുരന്താനന്തര ചർച്ചകളിലെ ഏറ്റവും ആശങ്കാകുലമായ വശങ്ങളിലൊന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ കമ്മിറ്റി കേവലമൊരു അലങ്കാര സമിതിയല്ലായിരുന്നു. പരിസ്ഥിതി അനുമതി വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം, പദ്ധതിയുടെ നിർണ്ണായക ഭാഗങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുക, ഭൂമിയുടെ അസ്ഥിരത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക, ഓട്ടോമേറ്റഡ് ഗ്രൗണ്ട് വൈബ്രേഷൻ മോണിറ്ററിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുക, കണ്ടെത്തുന്ന വിവരങ്ങൾ തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളെയും ജില്ലാ ദുരന്തനിവാരണ അതോറിറ്റിയെയും അറിയിക്കുക എന്നിവ ഈ കമ്മിറ്റിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമായിരുന്നു. ഈ സംവിധാനങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ മുന്നറിയിപ്പ് സൂചനകൾ വളരെ നേരത്തെ തന്നെ കണ്ടെത്താനാകുമായിരുന്നുവെന്ന് വിദഗ്ദ്ധർ പറയുന്നു.

വയനാട് പ്രകൃതി സംരക്ഷണ സമിതി പ്രസിഡന്റും പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകനുമായ എൻ. ബാദുഷ വിശ്വസിക്കുന്നത് ഈ കമ്മിറ്റി വെറും കടലാസിൽ മാത്രമാണ് നിലനിന്നിരുന്നത് എന്നാണ്. "പരിസ്ഥിതി നിരീക്ഷണത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലാവേണ്ടതായിരുന്നു ഇ.എം.സി. അത് ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, മലഞ്ചെരുവുകൾ വെട്ടിമുറിക്കുന്നതോ ഖനനം ചെയ്ത മണ്ണ് തള്ളുന്നതോ പോലുള്ള നിർമ്മാണ രീതികളിൽ നിന്നുള്ള താഴേത്തട്ടിലെ അപകടസാധ്യതകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഇതൊരു പേപ്പർ കമ്മിറ്റിയായി മാത്രം ഒതുങ്ങി," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ഈ തുരങ്ക പദ്ധതിയെ എതിർത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടന വാദിക്കുന്നത്, ആവർത്തിച്ച് ഉരുൾപൊട്ടലുകൾ ഉണ്ടായ, അതീവ പരിസ്ഥിതിലോലമായ ഒരു ഭൂപ്രകൃതിയിലൂടെയാണ് ഈ പാത കടന്നുപോകുന്നത് എന്നാണ്. കള്ളാടി ദുരന്തം വെറുമൊരു സാങ്കേതിക തിരുത്തലിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്, മറിച്ച് പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് സമഗ്രമായ പുനപ്പരിശോധന നടത്താൻ കാരണമാകണമെന്നും അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

പദ്ധതി തുടരണമോ?

രസകരമെന്നു പറയട്ടെ, സമാനമായ ആശങ്കകൾ ഇപ്പോൾ ഔദ്യോഗിക നിരീക്ഷണ സംവിധാനത്തിനകത്തുനിന്നു തന്നെ ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. കള്ളാടി ദുരന്തത്തിന്റെയും പാരിസ്ഥിതിക അനുമതി നൽകിയതിന് ശേഷം പുറത്തുവന്ന ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ തുരങ്ക പദ്ധതിയുടെ അനുയോജ്യതയെക്കുറിച്ച് ഒരു പുതിയ വിലയിരുത്തൽ നടത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന് പരിസ്ഥിതി മാനേജ്മെന്റ് കമ്മിറ്റി അംഗമായ എം. എ. ജോൺസൺ പരസ്യമായി വാദിച്ചു. നിർമ്മാണ വേളയിൽ സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്നതിനപ്പുറം, കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും അസ്ഥിരമായ മലനിരകളിലൊന്നിലൂടെ ഈ പദ്ധതി നിലവിലുള്ള രൂപത്തിൽ തുടരണമോ എന്ന ചോദ്യത്തിലേക്കാണ് ഇത് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

ഈ ദുരന്തം വരുത്തിവെച്ച ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റവും ഇതാണ്. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വരെ, തുരങ്ക പാതയെ ഒരു അത്യാവശ്യ വികസന പദ്ധതിയായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരും പരിസ്ഥിതി കാരണങ്ങളാൽ അതിനെ എതിർക്കുന്നവരും തമ്മിലായിരുന്നു പ്രധാന ചർച്ചകൾ. എന്നാൽ കള്ളാടി ഈ ചർച്ചയുടെ സ്വഭാവം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു കാലത്ത് ഈ പദ്ധതി അനിവാര്യമാണെന്ന് കരുതിയവർ പോലും, പുതിയ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെയും ആവർത്തിക്കുന്ന ഉരുൾപൊട്ടലുകളുടെയും മാറുന്ന കാലാവസ്ഥാ സാഹചര്യങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ, നിർമ്മാണം പുനരാരംഭിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു സമഗ്രമായ പുനർമൂല്യനിർണ്ണയം നടത്തേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അന്വേഷണങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ നിർമ്മാണം നിർത്തിവെക്കാനുള്ള കേരള സർക്കാരിന്റെ തീരുമാനം ഈയൊരു പദ്ധതിക്കപ്പുറം വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. ഒരു അന്വേഷണം തകർച്ചയുടെ ഉടനടിയുള്ള കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ചും മറ്റൊന്ന് കരാറുകാരൻ പരിസ്ഥിതി വ്യവസ്ഥകൾ ലംഘിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചും പരിശോധിക്കും. എന്നാൽ സർക്കാർ ഇതിലുമപ്പുറം കടക്കണമെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞരും പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകരും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. നിർമ്മാണം പുനരാരംഭിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഏതു തീരുമാനവുംഎടുക്കുന്നതിന് മുൻപ്, സമഗ്രമായ ഭൗമശാസ്ത്ര, ജലശാസ്ത്ര, കാലാവസ്ഥാ അപകടസാധ്യതകളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾക്കായി ഈ അന്വേഷണ കണ്ടെത്തലുകൾ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അവർ വാദിക്കുന്നു. തള്ളിയ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതോ സംരക്ഷണ ഭിത്തികൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതോ താൽക്കാലിക പരിഹാരമായേക്കാം. എന്നാൽ മാറുന്ന പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഈ പദ്ധതിയുടെ നിലവിലെ രൂപരേഖ എത്രത്തോളം അനുയോജ്യമാണ് എന്ന അടിസ്ഥാന ചോദ്യത്തിന് അത് മറുപടിയാകില്ല.

വികസനവും പാരിസ്ഥിതിക സുരക്ഷയും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളല്ലെന്ന് കള്ളാടി തെളിയിക്കുന്നു. മലയോര ആവാസവ്യവസ്ഥകളിൽ ഇവ രണ്ടും പരസ്പരം വേർപെടുത്താനാവാത്തവിധം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്ന ഭൂപ്രകൃതിയെ തന്നെ തകിടം മറിക്കുന്ന ഒരു പാത, അത് ലക്ഷ്യമിടുന്ന വികസനത്തെ തന്നെയാണ് ഒടുവിൽ തകർക്കുന്നത്.

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ് സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)