'രണ്ട് കുട്ടികൾ മതി'എന്ന നിയമം പിൻവലിക്കണം: പോപ്പുലേഷൻ ഫൗണ്ടേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ

മഹാരാഷ്ട്രയെ നടുക്കിയ ക്രൂരമായ ഒരു കൊലപാതകത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, രണ്ട് കുട്ടികൾ എന്ന നിയമം അടിയന്തരമായി പിൻവലിക്കണമെന്ന് പോപ്പുലേഷൻ ഫൗണ്ടേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ (PFI) ആവശ്യപ്പെട്ടു. ലിംഗസമത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമായ, ആരോഗ്യ-വികസന നയങ്ങൾക്കായി നിലകൊള്ളുന്ന ഈ സംഘടന, പഞ്ചായത്ത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കാൻ യോഗ്യത നേടുന്നതിനായി, സ്വന്തം മകളെ പിതാവ് കൊലപ്പെടുത്തിയ സംഭവം, നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ ദയനീയ പരാജയമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

വ്യക്തികളുടെ രാഷ്ട്രീയ അവകാശങ്ങളെ, അവരുടെ പ്രത്യുൽപ്പാദന സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ ദയനീയമായ ഫലമാണിതെന്ന് പി.എഫ്.ഐ പ്രസ്താവനയിൽ പറഞ്ഞു. രാഷ്ട്രീയ മോഹങ്ങളും, തകർന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥിതിയും തമ്മിലീടയുമ്പോൾ, അതിന്റെ വില നൽകേണ്ടി വരുന്നത് കുരുന്നുകളാണ്. ഇത്തരം നിയമങ്ങൾ കുട്ടികളെ, പ്രത്യേകിച്ച് പെൺകുട്ടികളെ, ഒരു 'ബാധ്യത'യായി കാണാൻ രക്ഷിതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും, ഇത് കേവലമൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട ക്രൂരതയല്ലെന്നും സംഘടന ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

നിശ്ചിത എണ്ണത്തിൽ കൂടുതൽ കുട്ടികളുള്ളവർക്ക് ശിക്ഷാനടപടികൾ ഏർപ്പെടുത്തുന്ന ഇത്തരം നയങ്ങൾ, കുടുംബങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഭയവും നിയന്ത്രണവും അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ അക്രമങ്ങൾ അസ്വാഭാവികമല്ലെന്നും, മറിച്ച് തെറ്റായ നിയമങ്ങളും, നയങ്ങളും രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്നത്തിന്റെ ദുരന്തപൂർണ്ണമായ പര്യവസാനമാണെന്നും ഫെബ്രുവരി 4-ന് പുറത്തിറക്കിയ പ്രസ്താവനയിൽ സംഘടന വ്യക്തമാക്കി.

ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ നിലവിലെ അവസ്ഥ

ഇന്ത്യയിലെ കുറഞ്ഞത് 11 സംസ്ഥാനങ്ങളെങ്കിലും 'രണ്ട് കുട്ടികൾ' എന്ന നിബന്ധന വിവിധ കാലയളവിലായി നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പഞ്ചായത്ത് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ മത്സരിക്കുന്ന സ്ഥാനാർത്ഥികൾക്ക് അയോഗ്യത കൽപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് മിക്കവാറും ഈ നിയമം കൊണ്ടുവന്നത്. രാജസ്ഥാൻ (1992), ഒഡീഷ (1993), ഹരിയാന (1994), ആന്ധ്രാപ്രദേശ് (1994), ഹിമാചൽ പ്രദേശ് (2000), മധ്യപ്രദേശ് (2000), ഛത്തീസ്‌ഗഢ് (2000), ഉത്തരാഖണ്ഡ് (2002), മഹാരാഷ്ട്ര (2003), ഗുജറാത്ത് (2005), അസം (2017) എന്നിവയാണ് ഈ സംസ്ഥാനങ്ങൾ. എന്നാൽ, ഈ നിയമം ഉണ്ടാക്കുന്ന സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഛത്തീസ്‌ഗഢ്, ഹരിയാന, മധ്യപ്രദേശ്, ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, തെലങ്കാന തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങൾ പിന്നീട് ഇത് പിൻവലിക്കുകയുണ്ടായി.

ഈ നിയമത്തിലെ വിവേചനത്തെക്കുറിച്ച് പി.എഫ്.ഐ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടർ, പൂനം മുത്രേജ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: "ഈ നിയമത്തിന്റെ രീതി തന്നെ ഇതിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ തുറന്നുകാട്ടുന്നു. ഇത്തരം നിയന്ത്രണങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ പങ്കാളിത്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴേത്തട്ടിൽ (പഞ്ചായത്ത്) മാത്രമാണ് ബാധകമാകുന്നത്; എം.എൽ.എമാർക്കോ, എം.പിമാർക്കോ ഇത് ബാധകമല്ല. രണ്ട് കുട്ടികൾ എന്ന നിബന്ധന, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പൗരത്വത്തെക്കുറിച്ചോ, ജനസംഖ്യാ സ്ഥിരതയെക്കുറിച്ചോ ഉള്ളതാണെങ്കിൽ അത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാകുമായിരുന്നു. ഇതിലൂടെ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്, ഗ്രാമീണ ദരിദ്രരുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നതാണ്, അതേസമയം ഉയർന്ന വിഭാഗങ്ങളെ ഇതിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."

ഇന്ത്യയിൽ ദേശീയതലത്തിൽ ഇത്തരമൊരു നിയമം നിലവിലില്ല എന്നത് ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളെയും ജനസംഖ്യാപരമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും മുത്രേജ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. നിലവിൽ ഈ നിയമം തുടരുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങൾ അത് ഉടൻ പിൻവലിക്കണമെന്ന് അവർ ശക്തമായി ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ മക്കളുടെ എണ്ണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി രാഷ്ട്രീയ അവകാശങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന രീതി, ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിനും ചേർന്നതല്ലെന്നും അവർ വ്യക്തമാക്കി.

‘ജനസംഖ്യാപരമായ നേട്ടങ്ങളൊന്നുമില്ല’

പിഎഫ്ഐ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ജനസംഖ്യാപരമായ ആനുകൂല്യങ്ങൾ നൽകാതെ രണ്ട് കുട്ടികളുടെ മാനദണ്ഡം ഗുരുതരമായ ദോഷം ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നതിന് ശക്തമായ പ്രായോഗിക തെളിവുകളുണ്ട്.

അഞ്ച് ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുടനീളം ഈ നയത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുൻ ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥ, നിർമ്മല ബുച്ചിന്റെ വിശദമായ പഠനം എഫ്ഐ എടുത്തുകാട്ടി. സുരക്ഷിതമല്ലാത്തതും, ലിംഗഭേദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുമുള്ള ഗർഭച്ഛിദ്രങ്ങൾ, തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് യോഗ്യത നേടുന്നതിനായി, പുരുഷന്മാർ ഭാര്യമാരെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുന്നത് (ചിലപ്പോൾ കടലാസുകളിൽ), കുട്ടികളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ, ദത്തെടുക്കുന്നതിനായി ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് എന്നിങ്ങനെ.

"നിർണായകമായി, പഠനം പ്രത്യുൽപാദനക്ഷമതയിൽ സ്ഥിരമായ കുറവൊന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല, നയം അതിന്റെ പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യത്തിൽ പോലും പരാജയപ്പെടുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. അതിനാൽ, രണ്ട് കുട്ടികളുടെ മാനദണ്ഡത്തിന് യാതൊരു യുക്തിയുമില്ല," പിഎഫ്ഐ പറഞ്ഞു.

ജനസംഖ്യാ പശ്ചാത്തലം കൂടി കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ സ്ഥിതി കൂടുതൽ ആശങ്കാജനകമാണെന്ന് അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഏകദേശം 20 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ജനനനിരക്ക് പുനഃസ്ഥാപന നിലയിലെത്തിയിരുന്നു. NFHS-5 കണക്കുകൾ പ്രകാരം നിലവിൽ ജനനനിരക്ക് 1.7 ആയി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് - ഇത് 2.1 എന്ന പുനഃസ്ഥാപന നിരക്കിനെക്കാൾ വളരെ താഴെയാണ്.

ജനസംഖ്യാ വിസ്ഫോടനത്തേക്കാൾ, വാർദ്ധക്യവും, മന്ദഗതിയിലുള്ള ജനസംഖ്യാ വളർച്ചയും സംസ്ഥാനം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, നിർബന്ധിത ജനസംഖ്യാ നയങ്ങൾക്ക്, ജനസംഖ്യാപരമായ അടിസ്ഥാനമില്ലെന്നും പ്രസ്താവനയിൽ പറയുന്നു.

ഈ നയങ്ങളുടെ ഭാരം ആനുപാതികമല്ലാത്ത അളവിൽ സ്ത്രീകൾ വഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. "കുടുംബാസൂത്രണത്തിന്റെ ആവശ്യകത വളരെ കൂടുതലാണ്. ആധുനിക ഗർഭനിരോധന ഉപാധികളുടെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗവും സ്ത്രീ വന്ധ്യംകരണത്തിൽ വരുന്ന ഇന്ത്യയിൽ ഗർഭനിരോധനത്തിൽ, പുരുഷ പങ്കാളിത്തം ഇപ്പോഴും വളരെ കുറവാണ്. പെൺമക്കളെ അപകടസാധ്യതകളായി കാണുന്നു, സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത ഗർഭച്ഛിദ്രം നടത്താൻ സ്ത്രീകളെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കുന്നു, രാഷ്ട്രീയ യോഗ്യത കുടുംബ വലുപ്പവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ സംസ്ഥാന നയം പിന്തുടരാൻ അക്രമത്തിന്റെ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു."

"പിതാവ് മാത്രമല്ല, ഉപദ്രവത്തിന്റെ ധാരാളം തെളിവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും 'രണ്ട് കുട്ടികൾ' എന്ന മാനദണ്ഡം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയോ ന്യായീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളെയും നമ്മൾ ഉത്തരവാദികളാക്കണം," മുത്രേജ പറഞ്ഞു. നിയമങ്ങൾ പെരുമാറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു, അക്രമം ഒരു അപവാദത്തേക്കാൾ കുടുംബങ്ങളെ അവരുടെ പ്രത്യുൽപ്പാദന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്ക് ശിക്ഷിക്കുന്ന നിയമങ്ങളുടെ ഫലമാണ്.

നിർബന്ധിത നിയമങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, ലിംഗസമത്വം, സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിലവസരങ്ങൾ, പെൺകുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം, സന്നദ്ധമായ കുടുംബാസൂത്രണ സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെയാണ് ജനനനിരക്ക് കുറഞ്ഞ സംസ്ഥാനങ്ങൾ ആ നേട്ടം കൈവരിച്ചത്.

"ഇതിലെ പാഠം വ്യക്തമാണ്: ജനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സ്ത്രീകളെ ശാക്തീകരിക്കുകയാണ് ജനസംഖ്യാ സ്ഥിരതയ്ക്കുള്ള ഏക മാർഗ്ഗം. പ്രാച്ചി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ മരണം അങ്ങേയറ്റം ദൗർഭാഗ്യകരവും അംഗീകരിക്കാനാവാത്തതുമാണ്; എന്നാൽ നിലവിലുള്ള നയങ്ങൾ പരിഷ്കരിക്കാനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി ഇതിനെ കാണണം," പ്രസ്താവനയിൽ അറിയിച്ചു.

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)