ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന മലനിരകളിൽ ഒന്നായ തിബറ്റൻ പീഠഭൂമിയുടെ രൂപീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ തെളിവുകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ഗ്ലാസ്ഗോ സർവകലാശാലയിലെ ജിയോസയന്റിസ്റ്റുകൾ (ഭൂശാസ്ത്രജ്ഞർ) സഹായിച്ചിരിക്കുന്നു. ചൈനയിലെയും യുകെയിലെയും ഭൗമശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘം നടത്തിയ പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്, പീഠഭൂമിയുടെ മുകൾഭാഗത്തെ സവിശേഷമായ ഭൂപ്രകൃതി രൂപപ്പെട്ടത് ഭൂമിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന പ്രക്രിയകൾ മൂലമാണെന്നാണ്.
തെക്കുഭാഗത്തുള്ള ഇന്ത്യൻ ഭൂഖണ്ഡ പാളി (Indian continental plate), വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ഏഷ്യൻ പാളിക്ക് (Asian plate) അടിയിലേക്ക് എത്രത്തോളം തള്ളി നീങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഈ സവിശേഷതകൾ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉൾഭാഗവും അതിന്റെ ഉപരിതല സവിശേഷതകളും തമ്മിലുള്ള ആകർഷകമായ ബന്ധത്തെയാണ് ഇത് എടുത്തുകാട്ടുന്നത്. ഗ്ലാസ്ഗോ സർവകലാശാലയിലും സ്കോട്ടിഷ് യൂണിവേഴ്സിറ്റീസ് എൻവയോൺമെന്റൽ റിസർച്ച് സെന്ററിലും (SUERC) ആദ്യമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ജിയോക്രോണോളജിക്കൽ വിശകലനങ്ങൾ (കാലഗണനാ പഠനങ്ങൾ) ഉപയോഗിച്ച്, തിബറ്റൻ പീഠഭൂമിയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ, മധ്യ ഭാഗങ്ങൾക്ക് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ചരിത്രമാണുള്ളതെന്ന് പഠനസംഘം കണ്ടെത്തി, ഇത് അവിടുത്തെ ഭൂപ്രകൃതിയിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്.
"നേച്ചർ ജിയോസയൻസ് (Nature Geoscience) ജേണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ, പീഠഭൂമിയുടെ ഉപരിതല രൂപീകരണ ചരിത്രത്തിൽ (exhumation history) - അതായത് ഭൗമപാളികളുടെ ചലനവും മണ്ണൊലിപ്പും കാരണം പാറകൾ ഉപരിതലത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ - കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പീഠഭൂമിയിലുടനീളമുള്ള ഈ ഉപരിതല രൂപീകരണ വ്യത്യാസത്തെ, ഏഷ്യൻ പാളിക്ക് അടിയിലൂടെയുള്ള ഇന്ത്യൻ പാളിയുടെ ചലനവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തമായ തെളിവുകളാണ് ഈ ഗവേഷണം നൽകുന്നത്," സർവകലാശാലയുടെ പ്രസ്താവനയിൽ പറയുന്നു.
ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്നതും വലുതുമായ ഉയർന്ന പ്രദേശമാണ് തിബറ്റൻ പീഠഭൂമി, ഇതിന്റെ ശരാശരി ഉയരം 4,500 മീറ്ററിലും കൂടുതലാണ്. ആഗോള കാലാവസ്ഥയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്ന ഇത് ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പത്ത് നദികളുടെ ഉറവിടം കൂടിയാണ്, ഇത് കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ആവശ്യമായ ജലം നൽകുന്നു.
ഈ പീഠഭൂമി ഒരൊറ്റ കൂറ്റൻ ശിലാഖണ്ഡം (monolith) പോലെയാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും, അതിന്റെ വടക്കും തെക്കും തമ്മിലും, അതിലുപരിയായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും ഭൂപ്രകൃതിപരവുമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്, ഇവ ഇതുവരെ ആരും ഗവേഷണവിധേയമാക്കിയിരുന്നില്ല.
ഈ ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ട്, ഗവേഷകർ 2017 മുതൽ 2019 വരെയുള്ള വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ പീഠഭൂമിയുടെ മധ്യഭാഗത്തുള്ള ഗെർസെയിലും (Gerze) പടിഞ്ഞാറുള്ള റൂട്ടോഗിലും (Rutog) വിപുലമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സർവേകൾ നടത്തുകയും, അവിടെനിന്ന് ശേഖരിച്ച മാതൃകകൾ (samples) ഗ്ലാസ്ഗോ സർവകലാശാലയിലേക്ക് അയക്കുകയും ചെയ്തു.
മൂന്ന് വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഈ സംയുക്ത ഗവേഷണ പദ്ധതിയിൽ, ചൈനയിലെ നാൻജിംഗ് സർവകലാശാലയിലെ പിഎച്ച്ഡി വിദ്യാർത്ഥികൾ, ഗ്ലാസ്ഗോ സർവകലാശാലയിലെയും എസ് യു ഇ ആർ സിയിലെയും ഗവേഷകർ വികസിപ്പിച്ച ലോ-ടെമ്പറേച്ചർ തെർമോക്രോണോളജി സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഉപരിതല രൂപീകരണ ചരിത്രം നിർണ്ണയിക്കുകയും അതുവഴി പഴയകാല ഭൂപ്രകൃതി പുനർനിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു.
ലഭിച്ച പ്രായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളും ഫീൽഡിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങളും ഭൗതികശാസ്ത്ര നിരീക്ഷണങ്ങളും സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, 45 നും 20 നും ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് (4.5 കോടി മുതൽ 2 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്) പീഠഭൂമിയുടെ മധ്യ, പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളുടെ ഉയർച്ച തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നുവെന്ന് സംഘം കണ്ടെത്തി. പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ഇന്ത്യൻ പാളി ഏഷ്യൻ പാളിയുടെ അടിയിലേക്ക് നീങ്ങിയെങ്കിലും അത് മധ്യ പീഠഭൂമിയിലേക്ക് ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത കാലഘട്ടവുമായി ഇത് ഒത്തുപോകുന്നു.
ഗ്ലാസ്ഗോ സർവകലാശാലയിലെ സ്കൂൾ ഓഫ് ജിയോഗ്രാഫിക്കൽ ആൻഡ് എർത്ത് സയൻസസിലെ ക്രിസ്റ്റീന പെർസാനോ പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ പാദങ്ങൾക്ക് താഴെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അന്വേഷിക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള ഏക മാർഗ്ഗം ഭൂപ്രകൃതിയും അതിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ രേഖകളും മാത്രമാണ്. ഭൂകമ്പങ്ങളും അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളും പോലുള്ള ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനും, ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചിയെപ്പോലെ പ്രകൃതി എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ കാണപ്പെടുന്നു എന്ന് നമ്മൾ അത്ഭുതപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഈ അറിവ് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്."
എസ് യു ഇ ആർ സിയിലെ ഐസോടോപ്പ് ജിയോസയൻസസ് പ്രൊഫസറായ ഫിൻ സ്റ്റുവർട്ട് പറഞ്ഞു: "ഏഷ്യൻ ടെക്റ്റോണിക് പാളിക്ക് താഴേക്കുള്ള ഇന്ത്യൻ പാളിയുടെ സബ്ഡക്ഷൻ (subduction - ഒരു പാളി മറ്റൊന്നിനടിയിലേക്ക് താഴുന്നത്) തന്നെയാണ് തിബറ്റൻ പീഠഭൂമിയുടെ രൂപീകരണത്തിന് കാരണമായതെന്നതിന് ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ വിശ്വസനീയമായ തെളിവാണിത്. ഇത് തിബറ്റിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഭൂപ്രകൃതി വ്യത്യാസങ്ങളെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പർവ്വതനിരകൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണയെത്തന്നെ മാറ്റാൻ ഇതിന് ശേഷിയുണ്ട്, കൂടാതെ പുതിയ വിശകലന സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ കരുത്ത് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു."
'വെസ്റ്റ് വേഴ്സസ് സെൻട്രൽ തിബറ്റ് എക്സ്യുമേഷൻ ഡിഫറൻസ് ഇൻഫ്ലുവൻസ്ഡ് ബൈ ഇന്ത്യൻ സ്ലാബ് അണ്ടർത്രസ്റ്റിംഗ്' (West versus Central Tibet exhumation difference influenced by Indian slab underthrusting) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഗവേഷണ പ്രബന്ധം നേച്ചർ ജിയോസയൻസിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)