ഒരു കുരങ്ങും അവന്റെ പാവയും, 70 വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു പരീക്ഷണവും

കൂട്ടുകൂടാനുള്ള ഹൃദയസ്പർശിയായ ശ്രമത്തിലൂടെ, പഞ്ച് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കുട്ടിക്കുരങ്ങൻ ഇപ്പോൾ ഇൻറർനെറ്റിൽ ശ്രദ്ധേയനായിരിക്കുകയാണ്.

അമ്മ ഉപേക്ഷിക്കുകയും കൂടെയുള്ളവർ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തതിനെത്തുടർന്ന്, ജപ്പാനിലെ ഇച്ചിക്കാവ സിറ്റി സൂവിലെ മൃഗശാലാ ജീവനക്കാർ, അമ്മയ്ക്ക് പകരമായി പഞ്ചിന് ഒരു ഒറാങ്ങ് ഊട്ടാൻ പാവയെ നൽകി. ആ പാവയെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കുരങ്ങന്റെ വീഡിയോകൾ ഇപ്പോൾ ലോകമെമ്പാടും വൈറലായിരിക്കുകയാണ്.

നിർജ്ജീവമായ തന്റെ ഈ കൂട്ടുകാരനോടുള്ള പഞ്ചിന്റെ അടുപ്പം വെറുമൊരു ഹൃദയഭേദകമായ വീഡിയോയിലെ കാഴ്ച മാത്രമല്ല. 1950-കളിൽ അമേരിക്കൻ ഗവേഷകനായ ഹാരി ഹാർലോ നടത്തിയ പ്രശസ്തമായ ഒരു കൂട്ടം മനഃശാസ്ത്ര പരീക്ഷണങ്ങളുടെ കഥയിലേക്കും ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കണ്ടെത്തലുകൾ അറ്റാച്ച്‌മെന്റ് തിയറിയുടെ (attachment theory) പല പ്രധാന തത്വങ്ങൾക്കും അടിത്തറയിടുന്നു; ഇത് മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കുട്ടിയുടെ വികാസത്തിൽ നിർണ്ണായകമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഹാർലോയുടെ പരീക്ഷണങ്ങൾ എന്തായിരുന്നു?

ഹാർലോ റീസസ് കുരങ്ങുകളെ ജനനസമയത്ത് തന്നെ അവയുടെ അമ്മമാരിൽ നിന്ന് മാറ്റി. ഈ കുരങ്ങുകളെ രണ്ട് "പകരക്കാരായ അമ്മമാരെ" (surrogate mothers) ലഭ്യമാക്കിയ ഒരു കൂട്ടിലാണ് വളർത്തിയത്.

ഒന്ന്, ഒരു അമ്മക്കുരങ്ങന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള കമ്പിക്കൂടായിരുന്നു; ഇതിന് ഒരു ചെറിയ ഫീഡർ വഴി ഭക്ഷണവും പാനീയവും നൽകാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. മറ്റൊന്ന് ടെറി ടവൽ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ, കുരങ്ങന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു പാവയായിരുന്നു. ഈ പാവ മൃദുവായതും സുഖപ്രദവുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് ഭക്ഷണമോ പാനീയമോ നൽകിയിരുന്നില്ല; കുട്ടിക്കുരങ്ങന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിയുന്ന രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു രൂപം മാത്രമായിരുന്നു അത്.

അങ്ങനെ, ആശ്വാസം നൽകുന്ന എന്നാൽ ഭക്ഷണവും പാനീയവും നൽകാത്ത ഒരു ഓപ്ഷനും, തണുത്തതും കഠിനവും കമ്പികൾ നിറഞ്ഞതും എന്നാൽ ശാരീരികമായ പോഷണം നൽകുന്നതുമായ മറ്റൊരു ഓപ്ഷനും നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്.

ഈ പരീക്ഷണങ്ങൾ അക്കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന 'ബിഹേവിയറിസം' (behaviourism) എന്ന സൈദ്ധാന്തിക കാഴ്ചപ്പാടിനുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു. ആഹാരവും പാർപ്പിടവും പോലുള്ള ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവരോടാണ് കുഞ്ഞുങ്ങൾ അടുപ്പം (attachment) കാണിക്കുന്നത് എന്നായിരുന്നു ബിഹേവിയറിസ്റ്റുകൾ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നത്.

വെറും ശാരീരിക പോഷണത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, അടുപ്പം സ്ഥാപിക്കാൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പരിചരണവും, സ്നേഹവും, കരുണയും ആവശ്യമാണെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് ഹാർലോ ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചു.

ഒരു ബിഹേവിയറിസ്റ്റ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുക, കുട്ടിക്കുരങ്ങുകൾ തങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്ന കമ്പി നിർമ്മിതമായ "അമ്മയോടൊപ്പം" മുഴുവൻ സമയവും ചെലവഴിക്കും എന്നായിരിക്കും.

യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചത് അതല്ല. കുരങ്ങുകൾ ഓരോ ദിവസവും ഗണ്യമായ സമയം ചെലവഴിച്ചത് ടെറി ടവൽ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച "അമ്മയെ" കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു.

മൃദുത്വവും, പരിചരണവും, കരുണയുമാണ് അടുപ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്ന് ഹാർലോയുടെ 1950-കളിലെ പരീക്ഷണങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അവസരം നൽകിയപ്പോൾ, കുഞ്ഞുങ്ങൾ ശാരീരികമായ പോഷണത്തേക്കാൾ വൈകാരികമായ പോഷണത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നതെന്ന് ഹാർലോ തെളിയിച്ചു.

ഇത് ആധുനിക അറ്റാച്ച്‌മെന്റ് തിയറിയെ എങ്ങനെയാണ് സ്വാധീനിച്ചത്?

ഹാർലോയുടെ കണ്ടെത്തൽ വളരെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു; കാരണം, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രബലമായ ബിഹേവിയറിസ്റ്റ് (behaviourist) കാഴ്ചപ്പാടിനെ അത് പൂർണ്ണമായും മാറ്റിമറിച്ചു. മനുഷ്യർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രൈമേറ്റുകൾ (primates) പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ശിക്ഷാ-സമ്മാന ചക്രങ്ങളിലൂടെയാണെന്നും (reward and punishment cycles), വിശപ്പും ദാഹവും പോലുള്ള ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവരോടാണ് അവർ അടുപ്പം സ്ഥാപിക്കുന്നതെന്നുമാണ് ഈ പ്രബലമായ കാഴ്ചപ്പാട് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നത്.

വൈകാരികമായ പോഷണം (emotional nourishment) ബിഹേവിയറിസ്റ്റ് മാതൃകയുടെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ഹാർലോ തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയപ്പോൾ, അന്നത്തെ പ്രബലമായ സിദ്ധാന്തത്തെ അദ്ദേഹം കീഴ്മേൽ മറിച്ചു.

രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ടെറി ടവൽ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ പകരക്കാരിയായ "അമ്മയെ" കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിലൂടെ, കുരങ്ങുകൾ വൈകാരികമായ പോഷണത്തിന് നൽകിയ മുൻഗണന അറ്റാച്ച്‌മെന്റ് തിയറിയുടെ വികാസത്തിന് അടിത്തറയായി. ഒരു കുട്ടി തന്റെ സംരക്ഷകനുമായി "സുരക്ഷിതമായ അടുപ്പം" (securely attached) പുലർത്തുമ്പോഴാണ് ആരോഗ്യകരമായ ശിശുവികാസം സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് അറ്റാച്ച്‌മെന്റ് തിയറി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു. മാതാപിതാക്കളോ സംരക്ഷകരോ കുട്ടിക്ക് വൈകാരികമായ പോഷണവും പരിചരണവും, ദയയും, ശ്രദ്ധയും നൽകുന്നതിലൂടെയാണ് ഇത് കൈവരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ മാതാപിതാക്കളോ സംരക്ഷകരോ സ്നേഹമില്ലാത്തവരോ, അകൽച്ച പാലിക്കുന്നവരോ, ക്രൂരമായി പെരുമാറുന്നവരോ അല്ലെങ്കിൽ അവഗണിക്കുന്നവരോ ആകുമ്പോൾ 'ഇൻസെക്യൂർ അറ്റാച്ച്‌മെന്റ്' (insecure attachment) ഉണ്ടാകുന്നു.

റീസസ് കുരങ്ങുകളെപ്പോലെ തന്നെ, ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിന് ആവശ്യമായ എല്ലാ ഭക്ഷണവും പോഷണവും നിങ്ങൾ നൽകിയേക്കാം, പക്ഷേ നിങ്ങൾ അവർക്ക് ഊഷ്മളതയും സ്നേഹവും നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവർക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു അടുപ്പവും തോന്നുകയില്ല.

പഞ്ചിൽ നിന്നും നമുക്ക് എന്ത് പഠിക്കാം?

മൃഗശാല ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തുകയായിരുന്നില്ല, എങ്കിലും പഞ്ചിന്റെ സാഹചര്യം അവിചാരിതമായി ഹാർലോ ചെയ്ത നിയന്ത്രിത പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, പരീക്ഷണാത്മകമായ ക്രമീകരണം കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായ ഒരു ചുറ്റുപാടിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു, അതിന്റെ ഫലങ്ങളും സമാനമായി തന്നെ കാണപ്പെടുന്നു.

ഹാർലോയുടെ കുരങ്ങുകൾ അവരുടെ ടെറി ടവൽ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അമ്മയെ തിരഞ്ഞെടുത്തതുപോലെ, പഞ്ച് തന്റെ ഐക്കിയ (IKEA) പാവയുമായി ഒരു അടുപ്പം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

മൃഗശാലയിലെ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നമുക്ക് ഇല്ലാത്തത്, കഠിനമെങ്കിലും ശാരീരികമായ പോഷണം നൽകുന്ന മറ്റൊരു ഓപ്ഷനുമായുള്ള താരതമ്യമാണ്. എന്നാൽ വ്യക്തമായും, കുരങ്ങൻ തിരഞ്ഞത് അതല്ല. അവൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ആശ്വാസം നൽകുന്നതും മൃദുവായതുമായ ഒരു സുരക്ഷിത സ്ഥാനമാണ്, അത് ആ പാവ അവന് നൽകുകയും ചെയ്തു.

ഹാർലോയുടെ പരീക്ഷണങ്ങൾ ധാർമ്മികമായിരുന്നോ?

മനുഷ്യരുടേതിന് തുല്യമായ അവകാശങ്ങൾ ചില സന്ദർഭങ്ങളിലെങ്കിലും പ്രൈമേറ്റുകൾക്കും (primates) ഉണ്ടെന്ന് ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇന്നത്തെ കാലത്ത്, ഹാർലോയുടെ പരീക്ഷണങ്ങളെ വളരെ ക്രൂരവും ദയയില്ലാത്തതുമായ ഒന്നായിട്ടേ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയൂ. നിങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിനെ അമ്മയിൽ നിന്ന് മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഇത്തരമൊരു പരീക്ഷണം ചെയ്യില്ല, അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രൈമേറ്റുകളോടും നാം ഇത് ചെയ്യാൻ പാടില്ല.

എഴുപതിലധികം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന ഒരു പരീക്ഷണവുമായുള്ള ഈ സാമ്യത്തിൽ ആളുകൾ ഇത്രയധികം ആകൃഷ്ടരാകുന്നത് കാണുന്നത് രസകരമാണ്.

പഞ്ച് എന്ന കുരങ്ങൻ ഇന്റർനെറ്റിലെ ഏറ്റവും പുതിയ ഒരു സെലിബ്രിറ്റി മൃഗം മാത്രമല്ല – വൈകാരികമായ പോഷണത്തിന്റെ (emotional nourishment) പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് നൽകുന്ന ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ് അവൻ.

നമുക്കെല്ലാവർക്കും സുരക്ഷിതമായ ഇടങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ നിലനിൽപ്പിനും പ്രവർത്തനത്തിനും കേവലം ശാരീരികമായ പോഷണത്തേക്കാൾ എത്രയോ പ്രധാനമാണ് ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് കിട്ടുന്ന സ്നേഹവും ഊഷ്മളതയും.

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)