ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ നാലിൽ മൂന്ന് കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികളും മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതനിലവാരം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു: സർവേ

മൂന്ന് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികളിൽ 72 ശതമാനത്തോളം പേരും അങ്ങോട്ട് മാറിയതിനുശേഷം തങ്ങളുടെ ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെട്ടതായി പറയുന്നു; എന്നാൽ ക്ഷേമ ആനുകൂല്യങ്ങളും ആരോഗ്യപരിപാലനവും ലഭ്യമാകുന്നതിൽ പലരും ഇപ്പോഴും പ്രയാസങ്ങൾ നേരിടുന്നുണ്ടെന്ന് പുതിയ സർവേ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

സെപ്റ്റംബർ 28-ന് പുറത്തുവിട്ട സൗത്ത് ഇന്ത്യ ഇന്റർസ്റ്റേറ്റ് മൈഗ്രേഷൻ സർവേ (SIIMS) 2026, പ്രധാനമായും ഉത്തരേന്ത്യയിൽ നിന്നും കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും കർണാടക, തമിഴ്‌നാട്, കേരളം എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറിയ തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങളാണ് പരിശോധിച്ചത്.

സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത പകുതിയിലധികം പേരും തങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽത്തന്നെ തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതായി പറഞ്ഞു.

ഇന്റർനാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ മൈഗ്രേഷൻ ആൻഡ് ഡെവലപ്‌മെന്റും (IIMAD) അന്താരാഷ്ട്ര കുടിയേറ്റ സംഘടനയും (IOM) സംയുക്തമായി നടത്തിയ ഈ പഠനത്തിൽ, മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ 33 ജില്ലകളിലായി 1,824 കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികളെ ഉൾപ്പെടുത്തി.

അവരുടെ ജീവിത-തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾ, അടിസ്ഥാന സേവനങ്ങളുടെ ലഭ്യത, സ്വന്തം സംസ്ഥാനം വിട്ടുപോരാനുള്ള കാരണങ്ങൾ എന്നിവ സർവേ വിലയിരുത്തി.

കുടിയേറ്റം പല തൊഴിലാളികളുടെയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സാമൂഹിക സംരക്ഷണവും സുരക്ഷിതമായ തൊഴിലും ലഭ്യമാക്കുക എന്നത് ഇപ്പോഴും ഒരു വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്നുവെന്നാണ് കണ്ടെത്തലുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ക്ഷേമ ആനുകൂല്യങ്ങളും ആരോഗ്യപരിപാലനവും ലഭിക്കാൻ കുടിയേറ്റക്കാർ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു

സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത 19.4 ശതമാനം തൊഴിലാളികൾക്ക് മാത്രമാണ് മറ്റൊരു സംസ്ഥാനത്തേക്ക് മാറിയശേഷവും ക്ഷേമ ആനുകൂല്യങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമായത്. 35.3 ശതമാനം പേർക്ക് ഭാഗികമായ ലഭ്യത മാത്രമുള്ളപ്പോൾ, 45.3 ശതമാനം പേർ കടുത്ത പ്രയാസങ്ങൾ നേരിടുന്നതായി വ്യക്തമാക്കി.

തൊഴിലാളികളിൽ 73.3 ശതമാനം പേരും ക്ഷേമപദ്ധതികളും സേവനങ്ങളും ലഭിക്കുന്നതിൽ പ്രയാസങ്ങൾ അനുഭവിച്ചപ്പോൾ, 69.2 ശതമാനം പേർ ആരോഗ്യപരിപാലനം ലഭ്യമാകുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിട്ടതായും സർവേയിൽ കണ്ടെത്തി.

മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ക്ഷേമ ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ ലഭ്യത വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു; തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ഏറ്റവും അനുകൂലമായ സാഹചര്യമുള്ളപ്പോൾ കർണാടകയിലാണ് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ നിരക്ക് രേഖപ്പെടുത്തിയത്.

തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളും ആശങ്കയായി തുടരുന്നു. 86.4 ശതമാനം തൊഴിലാളികൾക്കും രേഖാമൂലമുള്ള തൊഴിൽ കരാറുകളില്ലെന്നും, 57.6 ശതമാനം പേർക്ക് വേതനം പണമായി (cash) ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്നും സർവേ വ്യക്തമാക്കി. മറ്റു ഘടകങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്താൽപ്പോലും, സ്ത്രീ കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികൾക്ക് പുരുഷന്മാരേക്കാൾ പ്രതിമാസം ഏകദേശം 3,313 രൂപ കുറവാണ് ലഭിക്കുന്നത്. സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത തൊഴിലാളികളുടെ ശരാശരി പ്രതിമാസ വരുമാനം 17,640 രൂപയായിരുന്നു.

സാമ്പത്തിക ഉൾക്കൊള്ളൽ ഇപ്പോഴും അസമമായി തുടരുന്നു

ക്ഷേമ ആനുകൂല്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികളിൽ 88.2 ശതമാനം പേർക്കും ഔദ്യോഗിക സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, സംസ്ഥാനങ്ങളും തൊഴിലുകളും തമ്മിൽ ഇക്കാര്യത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ സർവേയിൽ കണ്ടെത്തി.

ഔദ്യോഗിക സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട തൊഴിലാളികളുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന അനുപാതം കർണാടകയിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത് (26.8%). ആക്രി ശേഖരിക്കുന്ന തൊഴിലാളികൾക്കിടയിൽ ഇത് 31.3 ശതമാനമായിരുന്നു.

ബാങ്കിംഗ്, മറ്റ് സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ എന്നിവ ലഭ്യമാകുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ക്ഷേമ ആനുകൂല്യങ്ങളോ സുരക്ഷിതമായ തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളോ പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കണമെന്നില്ലെന്ന് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വമില്ലായ്മയ്ക്കുള്ള പരിഹാരമായി കുടിയേറ്റം

സ്വന്തം സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പരിമിതമായ തൊഴിലവസരങ്ങളും സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളുമാണ് തൊഴിലാളികളെ പ്രധാനമായും കുടിയേറ്റത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന് സർവേ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കുറഞ്ഞ വേതനം, തൊഴില്ലായ്മ, ക്രമമില്ലാത്ത ജോലി, ദാരിദ്ര്യം, കടബാധ്യത എന്നിവയാണ് കുടിയേറാനുള്ള കാരണങ്ങളായി സർവേയിൽ പങ്കെടുത്തവർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത്.

കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം മാത്രമായിരുന്നില്ല കുടിയേറ്റമെന്നും, മറിച്ച് സാമ്പത്തിക അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ അതിജീവിക്കാനുള്ള കുടുംബങ്ങളുടെ ഒരു മാർഗ്ഗം കൂടിയായിരുന്നുവെന്നും റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കൃഷി, മത്സ്യബന്ധനം, മറ്റ് സമുദ്ര അനുബന്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ദിവസവേതന തൊഴിലാളികൾ എന്നിവരെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു പഠനം.

നൽകിയിട്ടുള്ള കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രകാരം, സർവേയിൽ പങ്കെടുത്തവരിൽ 43 ശതമാനം പേരും 45 വയസ്സിന് താഴെയുള്ളവരായിരുന്നു.

കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികൾക്ക് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കിടയിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമല്ല, കുടിയേറ്റ പ്രക്രിയയിലുടനീളം പിന്തുണ ആവശ്യമാണെന്ന് ഐ.ഒ.എം (IOM) ഇന്ത്യ-ഭൂട്ടാൻ തലവൻ സഞ്ജയ് അവസ്തി പറഞ്ഞു. "സുരക്ഷിതമായ കുടിയേറ്റം എന്നത് ആളുകൾ ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് എങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മാത്രമല്ല, യാത്രയിലുടനീളം അവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പിന്തുണയെക്കൂടി ആശ്രയിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

"കുടിയേറ്റത്തിന് മുൻപുള്ള കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കൽ മുതൽ കുടിയേറ്റ വേളയിലെ സുരക്ഷയും ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെ സഹായവും വരെ, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് ആവശ്യമായ വിവരങ്ങളും സേവനങ്ങളും അവസരങ്ങളും ലഭ്യമാണെന്ന് നാം ഉറപ്പാക്കണം," അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

ശക്തമായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ട് സർവേ

കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികൾക്ക് ക്ഷേമപദ്ധതികൾ, തൊഴിൽ സംരക്ഷണം, സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ എന്നിവ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളണമെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ശുപാർശ ചെയ്തു.

സ്വന്തം സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പുറത്തും സബ്‌സിഡി നിരക്കിൽ റേഷൻ ധാന്യങ്ങൾ വാങ്ങാൻ അർഹരായ ഗുണഭോക്താക്കളെ സഹായിക്കുന്ന 'വൺ നേഷൻ, വൺ റേഷൻ കാർഡ്' സംവിധാനത്തിലൂടെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കണമെന്ന് അത് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

പൊതുസേവനങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളികളെ സഹായിക്കുന്നതിന് ബഹുഭാഷാ ഹെൽപ്പ് ഡെസ്കുകളും ഹെൽപ്പ് ലൈനുകളും ആരംഭിക്കാനും പഠനം ശുപാർശ ചെയ്തു.

ഔദ്യോഗിക സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങളുടെ ലഭ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുക, കൃത്യസമയത്ത് വേതനം ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ ലേബർ പരിശോധനകൾ കർശനമാക്കുക, മികച്ച തൊഴിലിട സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു മറ്റ് നിർദ്ദേശങ്ങൾ.

സംസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള മികച്ച ഏകോപനവും, തൊഴിലാളികളുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനം, തൊഴിൽ, ലിംഗഭേദം എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ചുള്ള ആവശ്യങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്തുള്ള നയരൂപീകരണവും ഗവേഷകർ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)