2018-ലെ വിനാശകരമായ പ്രളയത്തിന് എട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും കേരളം വീണ്ടും പ്രളയത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഇത്തവണ, സംസ്ഥാനത്തെ പ്രളയത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലും കണക്കുകൂട്ടലുകളിലും വലിയ മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ടെന്നാണ് 'ഡൗൺ ടു എർത്ത്' സംസാരിച്ച വിദഗ്ദ്ധർ പറയുന്നത്.
2018-ലെ ദുരന്തത്തിന് ശേഷം ദുരന്തനിവാരണ രംഗത്ത് കേരളം വലിയ പുരോഗതി കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ മെച്ചപ്പെട്ടു, രക്ഷാപ്രവർത്തന ഏജൻസികൾ കൂടുതൽ ഏകോപിതമായി, പ്രളയസാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങൾ കൂടുതൽ ബോധവാന്മാരാവുകയും ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, തുടർച്ചയായി എത്തുന്ന ഓരോ മൺസൂണും തെളിയിക്കുന്നത്, ദശാബ്ദങ്ങളായി തുടരുന്ന പാരിസ്ഥിതിക നാശത്തിനും അശാസ്ത്രീയമായ ഭൂവിനിയോഗത്തിനും പകരമാകാൻ ദുരന്തനിവാരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മാത്രം കഴിയില്ല എന്നാണ്.
വീണ്ടും പ്രളയത്തിൽ മുങ്ങി
കഴിഞ്ഞ നാല് ദിവസമായി, കർണാടക അതിർത്തിയോട് ചേർന്നുള്ള വടക്കൻ ജില്ലകൾ മുതൽ സമുദ്രനിരപ്പിന് താഴെയുള്ള കുട്ടനാടൻ പാടശേഖരങ്ങൾ വരെ, സംസ്ഥാനത്തുടനീളം കനത്ത മഴ പെയ്യുകയാണ്.
നദികൾ കരകവിഞ്ഞൊഴുകി, പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ ദുർബലമായ ചരിവുകളിൽ ഉരുൾപൊട്ടലുകൾ നാശം വിതച്ചു, ഹൈവേകൾ വെള്ളത്തിനടിയിലായി. വീടുകൾ തകർന്നു, റോഡുകളും പാലങ്ങളും ഒലിച്ചുപോയി, വൈദ്യുതി ബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു, കാർഷിക മേഖലയ്ക്ക് കനത്ത പ്രഹരമേറ്റു.
സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കിഴക്കൻ അതിർത്തിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന പശ്ചിമഘട്ട മേഖലകളിലാണ് ഏറ്റവും ഭയാനകമായ കാഴ്ചകളാണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. വെറും പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഇടുക്കി, പത്തനംതിട്ട, കോട്ടയം ജില്ലകളിലെ മലയോര മേഖലകളിൽ നിരവധി ഉരുൾപൊട്ടലുകളുണ്ടായി. ഇടുക്കിയിൽ മാത്രം ഒരു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നിരവധിയാളുകൾ ഉരുൾപൊട്ടലിനിരയായി. പെരിയാർ, ഭാരതപ്പുഴ, ചാലിയാർ, ചാലക്കുടി, പമ്പ, മണിമല, മീനച്ചിൽ, അച്ചൻകോവിൽ തുടങ്ങിയ നദികൾ ഒരേ സമയം കവിഞ്ഞൊഴുകി, മധ്യ-വടക്കൻ കേരളത്തിലെ ജനവാസ മേഖലകളെ വെള്ളത്തിലാക്കി. മലനിരകളിൽ നിന്ന് കുത്തിയൊഴുകിയെത്തിയ വെള്ളം ആലപ്പുഴയിലെയും കുട്ടനാട്ടിലെയും താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നതോടെ ജനങ്ങൾ വീണ്ടും നീണ്ട വെള്ളപ്പൊക്ക ഭീഷണിയിലായി.
2026 ഓഗസ്റ്റ് 5 വരെയുള്ള കണക്കനുസരിച്ച് കേരളത്തിലുണ്ടായ പ്രളയത്തിൽ 28 പേർ മരിക്കുകയും 4 പേരെ കാണാതാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. 418 ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകളിലായി 18,434 ആളുകൾ അഭയം പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള കൊല്ലം, തിരുവനന്തപുരം ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ ജില്ലകളെയും പ്രളയം ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മഴ മാത്രമല്ല കാരണം
ജൂലൈ 31 നും ഓഗസ്റ്റ് 2 നും ഇടയിൽ കേരളത്തിൽ 13.9 സെന്റീമീറ്റർ മഴ ലഭിച്ചു. ഈ കാലയളവിലെ സാധാരണ ശരാശരിയായ 4 സെന്റീമീറ്ററിനേക്കാൾ മൂന്നിരട്ടിയിലധികമാണിത്.
പലയിടത്തും മേഘവിസ്ഫോടനത്തിന് സമാനമായ മഴയാണ് പെയ്തത്. പത്തനംതിട്ടയിലെ വടശ്ശേരിക്കരയിലുള്ള റെയിൻ ഗേജിൽ 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ 361 മില്ലീമീറ്റർ മഴ രേഖപ്പെടുത്തി. കോഴിക്കോട്-വയനാട് അതിർത്തിയിലുള്ള അനാക്കാംപൊയിലിൽ 35 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ 340 മില്ലീമീറ്ററും, പത്തനംതിട്ടയിലെ ലാഹയിൽ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് 250 മില്ലീമീറ്ററും മഴ ലഭിച്ചു. അടുത്തിടെയുണ്ടായ ടണൽ ഉരുൾപൊട്ടൽ ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് ഇനിയും മുക്തമാകാത്ത വയനാട്ടിലെ മേപ്പാടിയിലും അതിശക്തമായ മഴ പെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, സംസ്ഥാനത്തുടനീളം സംഭവിച്ചത് വെറുമൊരു കനത്ത മഴ മാത്രമല്ല. കേരളത്തിലെ പ്രളയദുരന്തങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാകുന്നുവെന്നും, കാലാവസ്ഥയെയെന്ന പോലെ മനുഷ്യന്റെ തീരുമാനങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചാണ് ഇവ ഉണ്ടാകുന്നതെന്നുമുള്ള മറ്റൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായിരുന്നു ഇത്.
വൈരുദ്ധ്യമെന്നു പറയട്ടെ, കേരളത്തിലെ മലയോര മേഖലകളിൽ മൺസൂൺ മഴയുടെ കുറവ് രേഖപ്പെടുത്തിയതിന് ശേഷമാണ് ഈ വർഷത്തെ പ്രളയമുണ്ടായത്. ജൂലൈ അവസാനം വരെ ഇടുക്കി, വയനാട് തുടങ്ങിയ ജില്ലകളിൽ 50 ശതമാനത്തിലധികം മഴയുടെ കുറവുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഇടുക്കിയിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ 11 സെന്റീമീറ്ററോളം മഴ ലഭിക്കുകയും, സീസണിലെ മഴക്കുറവ് പെട്ടെന്ന് കുറയുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിലെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മൺസൂണിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ് ഈ വൈരുദ്ധ്യം.
"ദശാബ്ദങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ലഭിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ മഴ സംസ്ഥാനത്തിന് ലഭിക്കണമെന്നില്ല. ദീർഘകാല മഴയുടെ കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് കേരളത്തിലെ വാർഷിക മഴയുടെ അളവ് മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുകയോ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ ചെറിയ തോതിൽ കുറയുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നാണ്. എന്നാൽ മഴ പെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നത്. നാല് മാസങ്ങളിലായി ലഭിച്ചിരുന്ന മഴയ്ക്ക് പകരം, ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ കൊണ്ടോ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടോ കനത്ത മഴ പെയ്യുന്ന രീതിയിലേക്ക് മൺസൂൺ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്," കൊച്ചി ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സർവകലാശാലയിലെ (CUSAT) അഡ്വാൻസ്ഡ് സെന്റർ ഫോർ അറ്റ്മോസ്ഫെറിക് റഡാർ റിസർച്ച് ഡയറക്ടറായ എസ്. അഭിലാഷ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
പാളിയ വികസന മാതൃക
പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ വനങ്ങളിലും മലനിരകളിലുമാണ് ഇതിന്റെ തുടക്കം. തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രകൃതിദത്ത ജല നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഈ മലനിരകൾ. സാന്ദ്രമായ വനങ്ങളും ആഴമുള്ള മണ്ണും കട്ടിയുള്ള സസ്യജാലങ്ങളും മൺസൂൺ മഴയെ ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ദിവസങ്ങളോ ആഴ്ചകളോ കൊണ്ട് ക്രമേണ അരുവികളിലേക്ക് തുറന്നുവിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ആ പ്രകൃതിദത്ത സംവിധാനം ക്രമേണ ദുർബലമായി. സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത മലഞ്ചെരിവുകളിലൂടെ റോഡുകൾ വെട്ടിപ്പൊളിച്ചു. നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി കുന്നുകൾ ഇടിച്ചുനിരത്തി. മലയോര മേഖലകളിൽ ക്വാറികൾ വർദ്ധിച്ചു. വനങ്ങൾ വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിദത്ത ജലപാതകൾ തടസ്സപ്പെടുകയോ മാറ്റപ്പെടുകയോ ചെയ്തു. കൃഷി വ്യാപിപ്പിച്ചത് കുത്തനെയുള്ള ചെരിവുകളെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തി. ഈ ഇടപെടലുകൾ ഓരോന്നും വെള്ളം സംഭരിച്ചുനിർത്താനുള്ള പ്രകൃതിയുടെ ശേഷി കുറച്ചു. മഴവെള്ളം മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിന് പകരം, ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ താഴേക്ക് കുത്തിയൊഴുകുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
കേരളത്തിലെ 10,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററോളം പ്രദേശം ഉരുൾപൊട്ടൽ സാധ്യതയുള്ള മേഖലയാണെന്ന് പ്രശസ്ത ജിയോളജിസ്റ്റ് സി.പി. രാജേന്ദ്രൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഇതിൽ ഭൂരിഭാഗവും പാരിസ്ഥിതികമായി ദുർബലമായ പശ്ചിമഘട്ടത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്, അവിടെ കനത്തതോ ദീർഘനേരം നീണ്ടുനിൽക്കുന്നതോ ആയ മഴയ്ക്ക് ശേഷം കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകൾ അങ്ങേയറ്റം അസ്ഥിരമായി തീരുന്നു. ആവശ്യത്തിന് താങ്ങ് ഭിത്തികൾ കെട്ടാതെ മലഞ്ചെരിവുകൾ വെട്ടിയെടുക്കുമ്പോഴോ, പ്രകൃതിദത്ത ജലപാതകൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുമ്പോഴോ, നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഭൂപ്രകൃതിയുടെ സ്ഥിരതയെ തകർക്കുമ്പോഴോ ഇതിന്റെ അപകടസാധ്യത വളരെ വലിയ തോതിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു.
സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വന്തം വിദഗ്ദ്ധ സമിതികളും സമാനമായ നിഗമനങ്ങളിലാണ് എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുള്ളത്. വയനാട്ടിലുണ്ടായ വലിയ ഉരുൾപൊട്ടലുകളെ തുടർന്ന്, സംസ്ഥാനത്തുടനീളം ആവർത്തിച്ചുണ്ടാകുന്ന മലയിടിച്ചിലുകളെക്കുറിച്ച് കേരള നിയമസഭയുടെ പരിസ്ഥിതി സമിതി പഠനം നടത്തുകയും മലയോര മേഖലകളിലെ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കർശനമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയമായ ഭൂവിനിയോഗ ആസൂത്രണം, അപകടസാധ്യതയുള്ള ചരിവുകളുടെ മെച്ചപ്പെട്ട നിരീക്ഷണം, വനം, ജിയോളജി, റവന്യൂ, ദുരന്തനിവാരണം എന്നീ വകുപ്പുകൾ തമ്മിൽ മെച്ചപ്പെട്ട ഏകോപനം എന്നിവ ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഈ ശുപാർശകളിൽ പലതും ഭാഗികമായി മാത്രമേ നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുള്ളൂ.
ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വരികയാണ്. മുൻപ് ഒറ്റപ്പെട്ട ദുരന്തങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഉരുൾപൊട്ടലുകൾ, ഇപ്പോൾ ഓരോ മൺസൂൺ മഴക്കാലത്തും നിരവധി ജില്ലകളിലായി ആശങ്കാജനകമായ രീതിയിൽ ആവർത്തിച്ചു സംഭവിക്കുന്നു. അതിനാൽ കേരളത്തിന് മുന്നിലുള്ള ചോദ്യം കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം യാഥാർത്ഥ്യമാണോ എന്നതല്ല. മറിച്ച്, തങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചുപോന്ന പ്രകൃതിദത്ത സംവിധാനങ്ങളെ ക്രമേണ ദുർബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് മുന്നിൽ സംസ്ഥാനം കൂടുതൽ ദുർബലമായി മാറിയോ എന്നതാണ്. ഈ മാറ്റങ്ങൾ മലയോര മേഖലകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതുമല്ല.
താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രളയത്തെ പ്രതിരോധിച്ചിരുന്ന പല പ്രകൃതിദത്ത സംവിധാനങ്ങളെയും കേരളം ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നെൽവയലുകളും തീരദേശ ചതുപ്പുനിലങ്ങളും വെള്ളക്കെട്ടുള്ള പ്രദേശങ്ങളും പലപ്പോഴും കേവലം കാർഷിക അല്ലെങ്കിൽ പാരിസ്ഥിതിക സ്വത്തുക്കളായി മാത്രമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ, സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രളയനിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണവ. കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, നദികളിലേക്ക് വെള്ളം ക്രമേണ ഒഴുകിയെത്തുന്നതിന് മുൻപ്, ഇവ ഭീമമായ അളവിലുള്ള വെള്ളത്തെ താത്കാലികമായി സംഭരിച്ചു നിർത്തുന്നു.
കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് ദശകത്തിനിടെ കേരളത്തിലെ നെൽവയലുകളിൽ നാലിൽ മൂന്ന് ഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. 1970-കളുടെ മധ്യത്തിൽ ഏകദേശം 8,76,000 ഹെക്ടർ ആയിരുന്ന നെൽകൃഷി ഭൂമി, ഇപ്പോൾ കേവലം 2,00,000 ഹെക്ടറായി ചുരുങ്ങി. ചതുപ്പുനിലങ്ങളുടെ അവസ്ഥയും ഇതുതന്നെയാണ്. വീടുകൾ, റോഡുകൾ, വ്യവസായങ്ങൾ, വാണിജ്യ വികസനം എന്നിവയ്ക്കായി ഭൂമി നികത്തിയത് വേമ്പനാട് കായൽ അടക്കമുള്ള ആവാസവ്യവസ്ഥകളുടെ വെള്ളപ്പൊക്കം ആഗിരണം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി ക്രമേണ കുറച്ചു.
"അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രളയത്തിന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ അടിസ്ഥാനപരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വാർഷിക മഴയുടെ അളവ് സമാനമായി തുടർന്നാൽ പോലും, മഴവെള്ളം സംഭരിക്കാൻ മുൻപത്തേക്കാൾ വളരെ കുറച്ച് സ്ഥലങ്ങൾ മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ. തൽഫലമായി, വളരെ വലിയ അളവിലുള്ള വെള്ളം ഒരേസമയം നദികളിലേക്ക് എത്തുകയും, കൂടുതൽ ശക്തമായ പ്രളയ തരംഗങ്ങൾക്കും വിനാശകരമായ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനും കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. നഗരവൽക്കരണം ഈ പ്രശ്നത്തെ കൂടുതൽ വഷളാക്കിയിട്ടുണ്ട്," കൊച്ചി കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഗവേഷകനായ സി. ജയരാമൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
ഏതാനും ദശകങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഒരു വീട്ടുപറമ്പിൽ പെയ്യുന്ന മഴവെള്ളം ഭൂരിഭാഗവും ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന്, പ്രകൃതിദത്ത ഓടകളിലേക്ക് നേരിട്ട് ഒഴുകുന്നതിന് മുൻപ് അത് കോൺക്രീറ്റ് മേൽക്കൂരകളിലും മുറ്റത്തും ടാറിട്ട റോഡുകളിലും ഇന്റർലോക്ക് ടൈലുകളിലുമാണ് വീഴുന്നത്. കേരളത്തിലെ വളർന്നുവരുന്ന പട്ടണങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലുമെല്ലാം, ആസൂത്രണമില്ലാത്ത നിർമ്മാണങ്ങൾ കാരണം തോടുകൾ മൂടപ്പെടുകയും കനാലുകൾ വീതികുറയുകയും ഡ്രെയിനേജുകൾ അടഞ്ഞുപോവുകയും പ്രകൃതിദത്ത ജലപാതകൾ ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്തു. തൽഫലമായി, സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന പാരിസ്ഥിതിക ഭീഷണികളിലൊന്നായി നഗരങ്ങളിലെ വെള്ളപ്പൊക്കം മാറിയിരിക്കുന്നു. കൊച്ചി, തിരുവനന്തപുരം, കോഴിക്കോട് തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങളിൽ വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടാകാൻ നദികൾ കരകവിയേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ പെയ്യുന്ന അതിശക്തമായ മഴ മാത്രം മതി ഗതാഗതം തടസ്സപ്പെടാനും വീടുകളിൽ വെള്ളം കയറാനും പൊതുജനസേവനങ്ങൾ താറുമാറാകാനും. ഈ പ്രശ്നം നഗരങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതുമല്ല.
ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും നീളം കുറഞ്ഞ നദികളാണ് കേരളത്തിലുള്ളത്. ഭൂരിഭാഗവും പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച് കേവലം 80 മുതൽ 100 കിലോമീറ്റർ വരെ സഞ്ചരിച്ച് അറബിക്കടലിൽ പതിക്കുന്നു. കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകളിലൂടെ ഒഴുകുന്നതിനാൽ ഇവയ്ക്ക് പ്രകൃതിദത്തമായി തന്നെ ഉയർന്ന ഒഴുക്കിന്റെ വേഗതയുണ്ട്. അതിനാൽ മലനിരകളിൽ പെയ്യുന്ന കനത്ത മഴ മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ താഴെയുള്ള ജനവാസ മേഖലകളിൽ എത്തും. എന്നാൽ വെള്ളത്തിന് സുഗമമായി ഒഴുകാൻ കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ പ്രളയസാധ്യത കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കൂ. എക്കൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നതിനാൽ പല നദീമുഖങ്ങളുടെയും ആഴം ക്രമേണ കുറഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായുള്ള അവഗണനയും എക്കൽ ശരിയായി മാറ്റാത്തതും കാരണം കനാലുകളുടെ ജലവാഹക ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു. കുട്ടനാട് മേഖലയിലെ പ്രളയജലം നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന തോട്ടപ്പള്ളി സ്പിൽവേ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രധാന ഡ്രെയിനേജ് സംവിധാനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാര്യക്ഷമമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. മലനിരകളിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ കുതിച്ചെത്തുന്ന വെള്ളം കടലിൽ പതിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തടസ്സപ്പെടുന്നതിനാൽ മധ്യകേരളത്തിൽ വെള്ളപ്പൊക്കം നീണ്ടുനിൽക്കാൻ ഇത് കാരണമാകുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഉയർന്ന സംരക്ഷണ ഭിത്തികളോ വലിയ ഓടകളോ നിർമ്മിക്കുക മാത്രമല്ല കേരളത്തിന്റെ മുന്നിലുള്ള വെല്ലുവിളി. പ്രളയത്തെ പ്രകൃതിദത്തമായി പ്രതിരോധിച്ചിരുന്ന പഴയ ഭൂപ്രകൃതിയെ വീണ്ടെടുക്കുക എന്നതാണ്. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ വനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക, ചതുപ്പുനിലങ്ങൾ നിലനിർത്തുക, നെൽവയലുകൾ ഇനിയും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് തടയുക, അപകടസാധ്യതയുള്ള ചരിവുകളിലെ നിർമ്മാണങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുക, പുഴകളും കനാലുകളും വീണ്ടെടുക്കുക, അണക്കെട്ടുകളുടെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്തുക, ഡ്രെയിനേജ് സംവിധാനങ്ങൾ കൃത്യമായി പരിപാലിക്കുക എന്നിവ കേവലം ഒറ്റപ്പെട്ട പാരിസ്ഥിതിക കാര്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല. ഇവയെല്ലാം ചേർന്നതാണ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രളയ പ്രതിരോധ സംവിധാനം.
(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)