കാർബൺ ഡൈഓക്സൈഡ് അളവ് കൂടുന്നു: വലിയ തേനീച്ചകളുടെ നിലനിൽപ്പ് അപകടത്തിലെന്ന് പുതിയ ഗവേഷണം

തേനീച്ചകൾ, ഈച്ചകൾ, കടന്നലുകൾ, പുഴുക്കൾ, ചിത്രശലഭങ്ങൾ, മധു നുകരുന്ന ചില പക്ഷികൾ എന്നിവയുൾപ്പെടുന്ന പരാഗകാരികൾ (Pollinators) നമ്മുടെ പ്രകൃതിയുടെ ഒരു പ്രധാന തൂണാണ്. സസ്യങ്ങളെ വംശവർദ്ധനവിന് സഹായിക്കുന്നതിലൂടെ അവ നമ്മുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ ആരോഗ്യത്തോടെ നിലനിർത്തുകയും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭക്ഷ്യവിളകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കഠിനാധ്വാനികളായ ഈ ജീവികളുടെ നിലനിൽപ്പിന് തന്നെ ഭീഷണിയാകുകയാണ്. താപനിലയിലുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ തേനീച്ചകളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നതിലായിരുന്നു മുൻകാല ഗവേഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. കടുത്ത ചൂട് ചില പ്രത്യേക തേനീച്ച വർഗ്ഗങ്ങളെ കൂടുതൽ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നതായി അവ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന കാർബൺ ഡൈഓക്സൈഡിന്റെ (CO₂) അളവ് തേനീച്ചകളും ഹോവർഫ്ലൈകളും (Hoverflies) അടക്കമുള്ള പരാഗകാരികളെ അപകടത്തിലാക്കുമെന്ന് ഞങ്ങളുടെ പുതിയ പഠനം കാണിക്കുന്നു. വലിയ തേനീച്ചകളാണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭീഷണി നേരിടുന്നത്. 'ബോംബസ് ഏഷ്യാറ്റിക്കസ്' (Bombus asiaticus), 'സൈലോകോപ പ്യൂബസെൻസ്' (Xylocopa pubescens) എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള വലിയ തേനീച്ചകളുടെ എണ്ണവും ജനിതക വൈവിധ്യവും CO₂ കൂടുതലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ കുറവാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ, ചെറിയ ശരീരഘടനയുള്ള പരാഗകാരികൾക്ക് ഉയർന്ന അളവിലുള്ള CO₂ സാഹചര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ അനുകൂലമായേക്കാം.

വളരെ ഗുരുതരമായ സാഹചര്യം

ഓസ്‌ട്രേലിയയിലും ലോകമെമ്പാടും നമ്മൾ ഒരു പരാഗകാരി പ്രതിസന്ധി നേരിടുകയാണ്. വന്യ പരാഗകാരികളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നാശവും തകർച്ചയും, യൂറോപ്യൻ തേനീച്ചകളുടെയും മറ്റ് അധിനിവേശ ജീവികളുടെയും കടന്നുകയറ്റം, വീര്യം കൂടിയ കീടനാശിനികളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി കാരണങ്ങൾ ഇതിനു പിന്നിലുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യനിർമ്മിത ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾ (CO₂ ഉദ്‌വമനം ഉൾപ്പെടെ) മൂലമുണ്ടാകുന്ന കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനമാണ് ഇതിലൊരു പ്രധാന ഘടകം. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടാമത്തെ ഫോസിൽ ഇന്ധന കയറ്റുമതിക്കാരായ ഓസ്‌ട്രേലിയയും അന്തരീക്ഷത്തിലെ CO₂ തോത് ഉയരുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്. CO₂-ന്റെ ഉയർന്ന അളവ് പൂമ്പൊടിയിലെ പ്രോട്ടീന്റെ അളവ് കുറച്ചുകൊണ്ട് പരാഗകാരികളെ ബാധിച്ചേക്കാം. അന്തരീക്ഷത്തിൽ CO₂ കൂടുന്നത് തേനിന്റെ (Nectar) രാസഘടനയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ കാരണമായേക്കാം, ഉദാഹരണത്തിന് അതിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കുറയുന്നു. ഈ രണ്ട് ഘടകങ്ങളും പരാഗകാരികളുടെ വളർച്ചയെയും അതിജീവനത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഉയർന്ന അളവിലുള്ള CO₂ പരാഗകാരികളുടെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ബാധിച്ചേക്കാമെന്നും, ഉദാഹരണത്തിന് കൊഴുപ്പ് വിഘടിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയയെ ഇത് വേഗത്തിലാക്കുമെന്നും മറ്റ് ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഞങ്ങൾ പഠനവിധേയമാക്കിയത്

ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പുതിയ പഠനത്തിൽ, 25 വ്യത്യസ്ത സ്ഥലങ്ങളിലായി വ്യത്യസ്ത അളവിലുള്ള CO₂ സാഹചര്യങ്ങളോട് തേനീച്ചകളും ഹോവർഫ്ലൈകളും എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. പ്രകൃതിദത്തമായ CO₂ വ്യതിയാനങ്ങൾ പരാഗകാരികളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്ന് ഗവേഷകർ അന്വേഷിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായാണ്. ഈ പഠനം പാകിസ്ഥാനിലാണ് നടത്തിയതെങ്കിലും, ആഗോളതലത്തിൽ CO₂ അളവ് ഉയരുന്നതിനാൽ ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെയും ലോകമെമ്പാടുമുള്ളതുമായ പരാഗകാരി ശൃംഖലകൾക്ക് ഇത് ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്. പ്രധാനമായും, തേനീച്ചകളുടെയും ഹോവർഫ്ലൈകളുടെയും എണ്ണത്തെയും വിതരണത്തെയും ബാധിച്ചേക്കാവുന്ന ഉയരം, താപനില, ഈർപ്പം, മഴ തുടങ്ങിയ മറ്റ് ഘടകങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഈ പഠനം നടത്തിയത്. പരാഗകാരികൾ CO₂ വ്യതിയാനങ്ങളോട് വ്യത്യസ്ത രീതികളിലാണ് പ്രതികരിക്കുന്നതെന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, ചെറിയ പരാഗകാരികൾ ഉയർന്ന CO₂ സാഹചര്യങ്ങളിൽ കൂടുതൽ നന്നായി നിലനിൽക്കുന്നു. നേരെമറിച്ച്, വലിയ ശരീരമുള്ള പരാഗകാരികളുടെ എണ്ണം CO₂ കൂടുതലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ വളരെ കുറവായിരുന്നു. ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ കാണപ്പെടുന്ന 'സൈലോകോപ' (Xylocopa), 'അമെഗില്ല' (Amegilla) എന്നീ രണ്ട് ജനുസ്സുകളിൽപ്പെട്ട തേനീച്ചകൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന CO₂ അളവിനോട് കൂടുതൽ പ്രതികൂലമായി പ്രതികരിക്കുന്നതായി ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ ഉയർന്ന CO₂ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മികച്ച രീതിയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ചെറിയ ശരീരമുള്ള ഓസ്‌ട്രേലിയൻ തേനീച്ച വർഗ്ഗങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണങ്ങളാണ് 'സെരാറ്റിന' (Ceratina), 'ലാസിയോഗ്ലോസം' (Lasioglossum) എന്നിവ.

വലിയ തേനീച്ചകൾ പ്രധാനമാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ പല കാരണങ്ങളാൽ ആശങ്കാജനകമാണ്. 'ബോംബസ്' (Bombus) പോലുള്ള വലിയ ശരീരമുള്ള തേനീച്ചകൾ ഇതിനകം തന്നെ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിന് ഇരയാകാൻ സാധ്യത കൂടുതലാണെന്ന് നിലവിലുള്ള തെളിവുകൾ കാണിക്കുന്നു. കാരണം അവ ശരീരത്തിൽ കൂടുതൽ ചൂട് നിലനിർത്താൻ പ്രവണത കാണിക്കുന്നവയാണ്, കൂടാതെ വരണ്ട സാഹചര്യങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അവയ്ക്ക് കഴിയില്ല. ചെറിയ പരാഗകാരികളെ അപേക്ഷിച്ച് വലിയ തേനീച്ചകൾക്ക് ഉപാപചയ ആവശ്യങ്ങൾ (Metabolic demands) കൂടുതലാണ്, അതായത് ശരീരത്തിന്റെ ശരിയായ പ്രവർത്തനത്തിന് അവയ്ക്ക് കൂടുതൽ ഊർജ്ജവും വിഭവങ്ങളും ആവശ്യമാണ്. വലിയ തേനീച്ചകൾ നമ്മുടെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പരാഗകാരികളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അവ സാധാരണയായി ചെറിയ പരാഗകാരികളേക്കാൾ കൂടുതൽ പൂമ്പൊടി വഹിക്കുകയും വിതറുകയും ചെയ്യുന്നു. അവ കൂടുതൽ ദൂരം പറക്കുന്നതിനാൽ, വിത്തുകളും പൂമ്പൊടിയും ദൂരപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാനും സസ്യങ്ങളെ വംശവർദ്ധനവിനും പുതിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നതിനും അവ സഹായിക്കുന്നു. പ്രത്യേക ശരീരവലിപ്പമുള്ള പരാഗകാരികൾക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിലാണ് പൂക്കൾ പരിണമിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് മറ്റ് ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ 'മെലാസ്റ്റോമ' (Melastoma) സസ്യത്തിൽ നമ്മൾ ഇത് കാണുന്നുണ്ട്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ മനോഹരമായ പൂക്കളിൽ, സൈലോകോപ (Xylocopa) പോലുള്ള വലിയ പരാഗകാരികൾ അവയുടെ ചിറകുകളുടെ കമ്പനം (Vibrations) വഴി പൂമ്പൊടി പുറപ്പെടുവിക്കുമ്പോഴാണ് പരാഗണം ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായി നടക്കുന്നത്.

അതിനാൽ, നമുക്ക് എന്തുചെയ്യാൻ കഴിയും?

ചൂടുപിടിക്കുന്ന ഈ ലോകത്ത് നമ്മുടെ വലിയ പരാഗകാരികളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന നാല് പ്രായോഗിക വഴികൾ ഇതാ:

• കന്നുകാലി ഫാമുകൾക്കും മറ്റുമായി കൂടുതൽ വനഭൂമി കയ്യേറുന്നത് തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവയുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥ സംരക്ഷിക്കുക.

• സ്വാഭാവികമായും CO₂ കുറവുള്ള നിബിഡ വനങ്ങൾ പോലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പരാഗകാരികൾക്ക് സുഗമമായി സഞ്ചരിക്കാൻ വന്യജീവി ഇടനാഴികൾ (Wildlife corridors) ഉറപ്പാക്കുക.

• തേനീച്ചകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ മരങ്ങൾ കൂടുതൽ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുക, ഓസ്‌ട്രേലിയൻ ഉദാഹരണങ്ങളായ യൂക്കാലിപ്റ്റസ്, കോറിംബിയ, അംഗോഫോറ, മെലാലൂക്ക, ബാങ്ക്സിയ, ബ്രാച്ചിചൈറ്റൺ എന്നിവ ഇതിന് അനുയോജ്യമാണ്.

• പുറത്തുനിന്നുള്ള വളർത്തുതേനീച്ചകളിൽ നിന്നുള്ള അമിത മത്സരം പോലുള്ള മറ്റ് ഭീഷണികൾ കുറച്ചുകൊണ്ട് വലിയ ശരീരമുള്ള തേനീച്ചകളുടെ എണ്ണം നിലനിർത്തുക; വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന CO₂ അളവിനോട് പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള ജനിതക വൈവിധ്യം അവയ്ക്ക് ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ ഇത് ആവശ്യമാണ്.

വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലാവസ്ഥയിൽ നമ്മുടെ പരാഗകാരികളെ സംരക്ഷിക്കാൻ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കണം. അവയുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥ തകരാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നതും ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങളുടെ പുറന്തള്ളൽ കുറയ്ക്കുന്നതുമാണ് ഇതിനായുള്ള പ്രധാന ആദ്യ പടികൾ.

(കിറ്റ് പ്രെൻഡർഗാസ്റ്റ്, പോസ്റ്റ്ഡോക്ടറൽ ഗവേഷക, പരാഗണ പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രം, യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സതേൺ ക്വീൻസ്‌ലാൻഡ്; കർട്ടിൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി)

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)