മേയ് 5-ന് രാത്രി രമേഷ് (യഥാർത്ഥ പേരല്ല) ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വാതിൽ ചെറുതായി തുറന്നുകിടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. അകത്ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ 55 വയസ്സുള്ള പിതാവ് ഗുർമീത് സിംഗും മാതാവ് നരീന്ദർ കൗറും ചലനമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു; അവർക്കരികിൽ ഒരു വിഷക്കുപ്പിയുമുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ജീവിത സാഹചര്യം തന്നെ പൂർണ്ണമായും തകർത്തുകളഞ്ഞു എന്ന് ഗുർമീത് സിംഗ് കൈപ്പടയിൽ എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു. ദീർഘകാലത്തെ പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുരുതരമായ രോഗങ്ങളോട് തന്റെ അമ്മ പോരാടുകയായിരുന്നുവെന്നും, ഇത് പിതാവിന് വലിയ മാനസിക വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നതായും രമേഷ് പറയുന്നു. പഞ്ചാബിലെ ലുധിയാന ജില്ലയിലുള്ള പാമൽ എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ പഞ്ചായത്ത് അംഗമായ ഖുശ്പാൽ സിംഗ് 'ഡൗൺ ടു എർത്ത്' (DTE)-നോട് പറഞ്ഞത്, ഈ ദമ്പതികൾ മറ്റുള്ളവരുമായി അധികം ഇടപഴകിയിരുന്നില്ല എന്നാണ്. അവരുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും വളരെ മോശമായിരുന്നു. തന്റെ രണ്ട് മക്കളെ കാനഡയിലേക്ക് അയക്കുന്നതിനായി ഗുർമീത് സിംഗ് സ്വന്തം കൃഷിഭൂമി വിറ്റിരുന്നു, അതുകൊണ്ടുതന്നെ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് ജീവിക്കാൻ മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. മറ്റൊരാൾ എടുത്ത വായ്പയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ജാമ്യം (guarantor) നിൽക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു; ഇതോടെ 5-6 ലക്ഷം രൂപ തിരിച്ചടയ്ക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയിലായി. "ഒരുപക്ഷേ, ഈ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരേയൊരു രക്ഷപ്പെടൽ മരണമാണെന്ന് അവർക്ക് തോന്നിയിരിക്കാം," ഖുശ്പാൽ സിംഗ് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
ഇന്ത്യയിൽ ആത്മഹത്യ മൂലമുള്ള മരണങ്ങൾ ദാരുണമാംവിധം സാധാരണമാണ്. കർഷകർ ജീവനൊടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടുകൾ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിൽ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ പുറത്തുവരാറുണ്ടെങ്കിലും, കാർഷിക പ്രതിസന്ധിയേക്കാൾ വളരെ കൂടുതൽ ജീവനുകൾ ആത്മഹത്യയിലൂടെ കവർന്നുപോകുന്നത് രോഗങ്ങൾ മൂലമാണ്.
നാഷണൽ ക്രൈം റെക്കോർഡ്സ് ബ്യൂറോ (NCRB) മേയ് മാസത്തിൽ പുറത്തുവിട്ട ഏറ്റവും പുതിയ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, 2024-ൽ രാജ്യത്തുടനീളം 10,546 കർഷകരും കർഷക തൊഴിലാളികളുമാണ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്. ഇതിനു വിപരീതമായി, 30,617 പേരാണ് രോഗബാധയെത്തുടർന്ന് ജീവനൊടുക്കിയത്. "ആക്സിഡന്റൽ ഡെത്ത്സ് ആൻഡ് സൂയിസൈഡ്സ് ഇൻ ഇന്ത്യ 2024" (Accidental Deaths and Suicides in India 2024) എന്ന ഈ റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നത്, മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലം 14,305 ആത്മഹത്യാ മരണങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ, 14,075 കേസുകൾ ദീർഘകാല രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്നാണ്.
ആ വർഷം ഇന്ത്യയിലുടനീളം രേഖപ്പെടുത്തിയ 170,746 ആത്മഹത്യകളിൽ, കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് (33.5 ശതമാനം) തൊട്ടുപിന്നിലായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടത് രോഗങ്ങളായിരുന്നു; മൊത്തം കേസുകളുടെ 18 ശതമാനമാണിത്. മറ്റൊരു രീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ, 2024-ൽ രോഗബാധ കാരണം മാത്രം പ്രതിദിനം ശരാശരി 84 പേർ വീതം ജീവനൊടുക്കി. ഈ പ്രവണത വർഷങ്ങളായി വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. കഴിഞ്ഞ 10 വർഷത്തെ എൻസിആർബി (NCRB) ഡാറ്റ ഡിടിഇ (DTE) വിശകലനം ചെയ്തപ്പോൾ, രോഗങ്ങൾ മൂലമുള്ള ആത്മഹത്യകൾ ഏകദേശം 45 ശതമാനം വർദ്ധിച്ചതായി കണ്ടെത്തി; അതായത് 2015-ലെ 21,178-ൽ നിന്ന് 2024-ൽ ഇത് 30,617 ആയി ഉയർന്നു. ഈ ഒരു പതിറ്റാണ്ടിനിടെ മൊത്തം ആത്മഹത്യകളിൽ രോഗങ്ങൾ മൂലമുള്ളവയുടെ പങ്ക് 16 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 18 ശതമാനമായി വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മഹത്യകൾ ദേശീയ ശരാശരിയേക്കാൾ കൂടുതലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളുടെയും എണ്ണത്തിലും വർദ്ധനവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. 2015-ൽ, ആകെ ആത്മഹത്യാ കേസുകളിൽ രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയുടെ ശതമാനക്കണക്ക് ദേശീയ ശരാശരിയേക്കാൾ മുകളിലായിരുന്നത് 12 ഓളം സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലുമായിരുന്നു. 2024 ആയപ്പോഴേക്കും ഈ സംഖ്യ 16 ആയി ഉയർന്നു. ലക്ഷദ്വീപിലാണ് ഇതിന്റെ വിഹിതം ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിരക്കായ 100 ശതമാനത്തിൽ എത്തിയത്; ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയ മൂന്ന് ആത്മഹത്യകളും രോഗബാധ മൂലമായിരുന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെയുള്ള പഞ്ചാബിൽ 50.4 ശതമാനം, അഥവാ ഓരോ രണ്ടാമത്തെ ആത്മഹത്യയും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിരുന്നു. സിക്കിമിൽ ഈ നിരക്ക് 34.4 ശതമാനമായിരുന്നു.
ഈ കണക്കുകൾ പോലും പ്രശ്നത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വ്യാപ്തിയെ കുറച്ചുകാണിക്കുന്നതായിരിക്കാം. ഔദ്യോഗിക ആത്മഹത്യാ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ പലപ്പോഴും യഥാർത്ഥ വിവരങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഗവേഷകരും മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ധരും പണ്ടുമുതലേ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്.
(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ് സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)