അന്താരാഷ്ട്ര വിത്തുദിനം 2026: മഹാരാഷ്ട്രയിലെ വരൾച്ചാപ്രദേശങ്ങളിൽ തുവരപ്പരിപ്പിന്റെ പ്രാധാന്യം

മഹാരാഷ്ട്രയിലെ വിദർഭ മേഖലയിലുള്ള ഷിരാജ്ഗാവ് ഗ്രാമത്തിൽ പുലർച്ചെ തന്നെ സ്ത്രീകൾ തുവരപ്പാടങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു. വിളഞ്ഞു പാകമായ, എന്നാൽ പച്ചനിറം മാറാത്ത തുവരക്കായ്കൾ അവർ തൊട്ടുനോക്കി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. വിളവെടുപ്പ് കൊട്ടകൾ സാവധാനം നിറയുകയാണ്. ശീതകാലത്തെ സൂര്യപ്രകാശം വരണ്ട വായുവിനെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അന്നത്തെ ദിവസത്തേക്കുള്ള പച്ചക്കറികൾ ശേഖരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

വിളവെടുത്ത ശേഷം കായ്കൾ കൈകൊണ്ട് പൊളിച്ചെടുക്കുന്നു. ഇതിൽ ചിലത് പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിനായി പാകം ചെയ്യുന്നു, ചിലത് ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനുള്ള മസാലക്കറിയായി മാറുന്നു, മറ്റു ചിലതാകട്ടെ പിന്നീട് പാടത്ത് തന്നെ അടുപ്പുകൂട്ടി പുഴുങ്ങിയെടുക്കുന്നു. വിപണിയിലെത്തുന്ന 'പരിപ്പ്' (dal) ആയി മാറുന്നതിന് മുൻപുള്ള തുവരയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങളാണിവ.

വിദർഭയിലെയും മറാത്ത്‌വാഡയിലെയും വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ, പ്രാദേശികമായി 'തൂർ' (toor) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന തുവരപ്പരിപ്പ് വിപണിയിലെത്തുന്നതിന് മുൻപേ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. മഴ കുറവായ കാലത്ത് കർഷകർ ആശ്രയിക്കുന്ന വിളയാണിത്; വീട്ടുചെലവ് കുറയ്ക്കുന്ന ഒരു സീസണൽ പച്ചക്കറിയായും, കന്നുകാലികൾക്ക് തീറ്റയായും തണലായും, തലമുറകളായി കൈമാറിവന്ന കാർഷിക അറിവുകളുടെ ഉറവിടമായും ഇത് മാറുന്നു.

2026 ഏപ്രിൽ 26-ന് ആചരിക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര വിത്തുദിനത്തിൽ, ഗ്രാമീണ കാർഷിക വ്യവസ്ഥയിൽ ഒരു വിത്ത് എന്നത് വെറുമൊരു വസ്തുവല്ലെന്നും, അത് പരിസ്ഥിതിയും ഭക്ഷണവും പാരമ്പര്യവും ചേർന്ന ഒരു ജീവസ്സുറ്റ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണെന്നും തുവര നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അനിശ്ചിതത്വങ്ങളെ നേരിടാൻ കർഷകരെ സഹായിക്കുന്ന വിള

മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മഴയെ ആശ്രയിച്ചു കഴിയുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ, ജൂൺ മാസത്തിലെ ആദ്യത്തെ വിശ്വസനീയമായ മൺസൂൺ മഴയോടെയാണ് വിതയ്ക്കൽ ആരംഭിക്കുന്നത്. പല കർഷകർക്കും അനിശ്ചിതത്വം നിറഞ്ഞ മഴക്കാലത്തെ അതിജീവിക്കാൻ വിശ്വസിക്കാവുന്ന ചുരുക്കം വിളകളിൽ ഒന്നാണ് തുവര. ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിൽ വിളവെടുക്കാവുന്ന മറ്റ് വിളകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇത് ആറ് മുതൽ ഏഴ് മാസം വരെ പാടത്ത് നിലനിൽക്കുകയും കുറഞ്ഞ പരിചരണത്തിൽ ദീർഘകാലത്തെ വരൾച്ചയെ അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

"മഴ പകുതിക്ക് വെച്ച് നിലച്ചാലും തുവര സാധാരണയായി അതിജീവിക്കാറുണ്ട്," രോഹന ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ള 37 കാരനായ കർഷകൻ ഗോകുൽ സോനോനെ പറയുന്നു. "അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇത് കൃഷി ചെയ്യാതിരിക്കാത്തത്."

മക്കച്ചോളം, സോയാബീൻ, തിനകൾ, ചോളം, പരുത്തി എന്നിവയ്ക്കൊപ്പമോ അല്ലെങ്കിൽ തോട്ടങ്ങളിലോ ആണ് തുവര സാധാരണയായി നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സമ്മിശ്ര കൃഷി രീതി റിസ്ക് കുറയ്ക്കാനും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനും സഹായിക്കുന്നുവെന്ന് കർഷകർ പറയുന്നു.

"ഇത്തരത്തിലുള്ള മിശ്രവിള കൃഷി ഞങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു, കാരണം എല്ലാ വിളകളും ഒരേസമയം നശിച്ചുപോകില്ല," ധാർണിയിൽ നിന്നുള്ള 65 കാരനായ ഹിരാമൻ ധാണ്ഡെ പറയുന്നു. "ഇവയിൽ ഏറ്റവും വിശ്വസിക്കാവുന്നത് തുവര തന്നെയാണ്."

"തുവര ഒരു പയറുവർഗ്ഗ വിളയാണ്. മിശ്രവിള സമ്പ്രദായങ്ങളിൽ അതിന് സ്വാഭാവികമായ ഇടമുണ്ട്," വാർധ ജില്ലയിലെ ധർമ്മിത്ര എന്ന എൻജിഒയുടെ ചെയർമാൻ ഡോ. താരക് കേറ്റ് പറയുന്നു. ഇതിന്റെ വേരുകൾ മണ്ണിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നതിനാൽ, ആഴം കുറഞ്ഞ വേരുകളുള്ള വിളകൾക്ക് ലഭിക്കാത്ത പോഷകങ്ങൾ വലിച്ചെടുക്കാൻ ഇതിന് സാധിക്കും. ഒരു പയറുവർഗ്ഗമായതിനാൽ അന്തരീക്ഷത്തിലെ നൈട്രജൻ മണ്ണിൽ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തി മണ്ണിന്റെ ഫലഭൂയിഷ്ഠത വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

തുവര കൃഷി ചെയ്ത ഭൂമിയിൽ അടുത്ത സീസണിൽ വളപ്രയോഗം കുറച്ചു മതിയെന്ന് കർഷകർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ പാരിസ്ഥിതിക പ്രാധാന്യം വരണ്ട ഭൂമിയിലെ കൃഷിയിൽ തുവരയെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാക്കുന്നു. വിപണിയിലെ ആവശ്യകതയും പാരിസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായതിനാലും, കർണാടകയ്ക്കൊപ്പം ഇന്ത്യയിലെ മുൻനിര തുവര ഉൽപാദക സംസ്ഥാനമായി മഹാരാഷ്ട്ര തുടരുന്നു.

ചന്തയിലല്ല, അടുക്കളയിലാണ് വിളവെടുപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്

ഉണങ്ങിയ ധാന്യം വ്യാപാരികളുടെ പക്കൽ എത്തുന്നതിന് എത്രയോ മുൻപേ, പച്ചനിറത്തിലുള്ള തുവരക്കായ്കൾ ഗ്രാമീണ അടുക്കളകളിൽ ഇടംപിടിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. ഒക്ടോബർ അവസാനം മുതൽ ജനുവരി വരെ, കുടുംബങ്ങൾ ദൈനംദിന ഭക്ഷണത്തിനായി പാടത്തുനിന്ന് നേരിട്ട് കായ്കൾ ശേഖരിക്കുന്നു. ഈ വിത്തുകൾ മൃദുവായതും നേരിയ മധുരമുള്ളതുമാണ്.

"ഈ കാലയളവിൽ ഞങ്ങൾ വിപണിയിൽ നിന്ന് പച്ചക്കറികൾ വാങ്ങാറില്ല," അഞ്ജി ഗ്രാമത്തിലെ 45 കാരിയായ സുഷമ ഹെദാവു പറയുന്നു. "പാടത്തെ പുതിയ തുവര മാത്രം മതിയാകും പല ദിവസങ്ങളിലും ഭക്ഷണത്തിന്."

ഈ സീസണൽ ഭക്ഷണരീതിക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക മൂല്യമുണ്ട്.

"ഗ്രാമീണ വീടുകളിൽ പച്ചക്കറി വാങ്ങുന്ന ഇനത്തിൽ പ്രതിമാസം കുറഞ്ഞത് 4,000 രൂപയെങ്കിലും ലാഭിക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കും. ഇതൊരു വലിയ തുക തന്നെയാണ്," മോർഷി ബ്ലോക്കിലെ അനിത ബാരപത്രെ (50) പറയുന്നു. "വിൽപ്പനയ്ക്ക് മുൻപേ തന്നെ ഈ വിള സഹായിക്കുന്നു."

വിളവെടുപ്പിന് ശേഷമുള്ള വരുമാനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഈ സമ്പാദ്യം വലിയ ആശ്വാസമാണ്.

ഓർമ്മകളിൽ സൂക്ഷിച്ച ശീതകാല രുചിക്കൂട്ടുകൾ

പച്ചത്തുവരയുടെ വരവോടെ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഗ്രാമീണ പാചകരീതികൾ തന്നെ മാറുന്നു.

സ്ത്രീകൾ വീടിന്റെ മുറ്റത്തിരുന്ന് ഒത്തുകൂടി തുവരക്കായ്കൾ പൊളിച്ചെടുക്കുന്നു. ഈ വിഭവങ്ങൾക്കൊന്നും കൃത്യമായ പാചകക്കുറിപ്പുകളില്ല, പകരം അവ ഓർമ്മകളിലൂടെയാണ് പകരുന്നത്. "അമ്മൂമ്മമാരിൽ നിന്ന് അമ്മമാരിലേക്കും അവരിൽ നിന്ന് മക്കളിലേക്കും ഈ രുചിക്കൂട്ടുകൾ കൈമാറപ്പെടുന്നു," കൃഷ്ണപൂരിൽ നിന്നുള്ള സരിത നെഹാരെ (45) പറയുന്നു. "ആരും ഇത് ഔദ്യോഗികമായി പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ എല്ലാവരും പഠിക്കുന്നു, തലമുറകളായി തുടരുന്നു."

ഉള്ളി, വെളുത്തുള്ളി, പച്ചമുളക് എന്നിവ ചേർത്ത് പച്ചത്തുവര ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന കറിയാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വിഭവം. ഇത് ചപ്പാത്തിക്കോ ഭാക്രിക്കോ ഒപ്പം കഴിക്കുന്നു. ഉരുളക്കിഴങ്ങ്, വഴുതന അല്ലെങ്കിൽ മല്ലിയില എന്നിവ ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന സെമി-ഡ്രൈ വിഭവങ്ങളും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ചോറിനൊപ്പം വിളമ്പുന്ന മധുരവും പുളിയും മസാലയും ചേർന്ന 'ആംതി' (Amti) ഒരു പ്രധാന വിഭവമാണ്. പച്ചത്തുവരക്കായ്കൾ മസാലകൾ ചേർത്ത് അരിയോടൊപ്പം വേവിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന 'മസാല കിച്ചടി' ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ഭക്ഷണമാണ്.

വിദർഭയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ചെറിയ വഴുതനയും പച്ചത്തുവരയും ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന 'സോളെ വാങ്കെ' ശീതകാലത്തെ പ്രിയപ്പെട്ട വിഭവമാണ്. കൂടാതെ തുവരക്കായ്കൾ ചതച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പക്കോഡകൾ, വടകൾ, കച്ചോരികൾ എന്നിവയും സീസൺ സ്പെഷ്യലുകളാണ്.

"ഓരോ വീട്ടിലും മസാലകളിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം," നന്ദേഡ് ജില്ലയിലെ ഗംഗാധർ കംഗുൽവാർ പറയുന്നു. "എന്നാൽ ആരും ഈ സീസൺ പാഴാക്കാറില്ല." ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ശീതകാലത്ത് സ്ത്രീകൾ ഏകദേശം 25 തരം തുവര വിഭവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാറുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

പുഴുങ്ങിയ തുവരക്കായ്കളും ശീതകാല ഒത്തുകൂടലുകളും

വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും ഒരുപോലെ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ശീതകാല ആചാരമാണ് പുഴുങ്ങിയ തുവരക്കായ്കൾ കഴിക്കുന്നത്. പച്ചത്തുവരക്കായ്കൾ പുഴുങ്ങി അപ്പോൾ തന്നെ തൊലി കളഞ്ഞ് കഴിക്കുന്നു. അയൽവാസികൾ ഒത്തുകൂടുന്നു, കുട്ടികൾ ഒപ്പം ചേരുന്നു, മുതിർന്നവർ കഥകൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു.

"പുഴുങ്ങിയ തുവരക്കായ്കൾ ലളിതമായ ഭക്ഷണമാണ്, പക്ഷേ ആ ഉച്ചനേരങ്ങൾ ആരും മറക്കില്ല," പറാട്വാഡയിലെ 63 കാരിയായ പത്മ ലിഖാർ പറയുന്നു. "കുറച്ചു നേരത്തെ സന്ദർശനത്തിനായി വരുന്നവർ പലപ്പോഴും നേരം ഇരുട്ടുവോളം അവിടെ തങ്ങും."

പല ഗ്രാമങ്ങളിലും ആദ്യവിളവെടുപ്പിലെ ഒരു ഭാഗം അയൽവാസികളുമായി പങ്കുവെക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.

"ആദ്യത്തെ തുവര ലഭിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒരു കെട്ട് അയൽവീട്ടിലേക്ക് അയക്കും," വാർധ ജില്ലയിലെ സരിത ഖോഡെ (51) പറയുന്നു. "അങ്ങനെയാണ് സീസൺ ആരംഭിക്കുന്നത്."

ശീതകാലത്ത് നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് ബന്ധുക്കൾ എത്തുമ്പോൾ അവർക്ക് ആദ്യം നൽകുന്നതും പുതിയ തുവര കൊണ്ടുള്ള വിഭവങ്ങളാണ്.

പലവിധ ഉപയോഗങ്ങൾ

വിളവെടുപ്പിന് ശേഷവും തുവരയുടെ പ്രയോജനം അവസാനിക്കുന്നില്ല. അടുക്കളയ്ക്ക് പുറത്തും ഇതിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. കന്നുകാലി വളർത്തുന്നവർക്കിടയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗാവ്ലാവോ (Gaolao) കന്നുകാലി വളർത്തുന്നവർക്കിടയിൽ തുവരയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

"ഒരു പശു പ്രസവിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, അല്പം മസാല ചേർത്ത് വേവിച്ച തുവര ഞങ്ങൾ അതിന് നൽകാറുണ്ട്," തലേഗാവ് രഘുജിയിലെ ഗാവ്ലാവോ ബ്രീഡർ അസോസിയേഷനിലെ ഡോ. പ്രഫുല്ല കാലോകർ പറയുന്നു. "ഇത് പശുവിന് വേഗത്തിൽ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു."

വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ഇലകൾ കാലിത്തീറ്റയാകുന്നു. ഉണങ്ങിയ തണ്ടുകൾ കന്നുകാലി തൊഴുത്തുകൾ നിർമ്മിക്കാനും കൃഷിയിടങ്ങൾക്ക് വേലി കെട്ടാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവ വേനൽക്കാലത്ത് തൊഴുത്തുകൾക്ക് തണുപ്പ് നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഈ തണ്ടുകൾ കെട്ടുകളാക്കി തൊഴുത്തുകൾ വൃത്തിയാക്കാനുള്ള ചൂലുകളായും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വിത്തുകളുടെ ഓർമ്മകൾ മങ്ങുമ്പോൾ

പഴയകാല കർഷകർ പറയുന്നത് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു എന്നാണ്. വാണിജ്യ വിത്തുകളുടെ ഉപയോഗം വർദ്ധിച്ചതോടെ പരമ്പരാഗതമായി വിത്തുകൾ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുന്ന രീതി കുറഞ്ഞു വരുന്നു. പണ്ട് കർഷകർ തങ്ങളുടെ പാടത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച ചെടികളിൽ നിന്ന് വിത്തുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അടുത്ത സീസണിലേക്ക് കരുതിവെക്കുമായിരുന്നു.

"പണ്ട് വിത്തുകൾ സ്വന്തം പാടത്തുനിന്ന് തന്നെ ലഭിക്കുമായിരുന്നു," അമരാവതി ജില്ലയിലെ ചന്ദ്രശേഖർ ബൽസാരഫ് പറയുന്നു. "ഇപ്പോൾ പലരും മണ്ണുമായോ പ്രാദേശിക സാഹചര്യങ്ങളുമായോ പൊരുത്തപ്പെടുമോ എന്ന് നോക്കാതെയാണ് വിത്തുകൾ വാങ്ങുന്നത്."

കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം രൂക്ഷമാകുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത്. ശീതകാലത്തെ അമിതമായ ഈർപ്പവും അപ്രതീക്ഷിതമായ തണുപ്പും വിളകളെ ബാധിക്കുന്നതായി കർഷകർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.

പ്രാദേശികമായ വിത്തിനങ്ങൾക്ക് വരൾച്ചയെ പ്രതിരോധിക്കാനും കീടങ്ങളെ അകറ്റാനും ശേഷിയുണ്ടായിരുന്നു. അത്തരം വിത്തുകൾ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ തലമുറകളിലൂടെ ആർജ്ജിച്ച പ്രായോഗിക അറിവുകൾ കൂടി നഷ്ടപ്പെടുകയാണെന്ന് കർഷകർ ഭയപ്പെടുന്നു.

സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു വിത്ത്

അന്താരാഷ്ട്ര വിത്തുദിനം ജൈവവൈവിധ്യം, വിത്തുകൾക്ക് മേലുള്ള അവകാശം, സംരക്ഷണം എന്നിവയ്ക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്നു. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ തുവര കൃഷി കാണിച്ചുതരുന്നത് ഈ ചർച്ചകൾ സാധാരണ ജീവിതത്തിൽ എത്രത്തോളം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്നാണ്.

അനിശ്ചിതത്വം നിറഞ്ഞ മഴയിൽ വിതയ്ക്കുന്ന ഒരു വിത്ത്, അത് വരുമാനമാകുന്നതിന് മുൻപേ ഭക്ഷണമാകുന്നു. വിളവെടുപ്പിന് മുൻപേ പണം ലാഭിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. മനുഷ്യർക്ക് പിന്നാലെ കന്നുകാലികൾക്കും അത് ആഹാരമാകുന്നു. മണ്ണിനെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കുന്നതോടൊപ്പം അടുക്കളയെയും അത് നിലനിർത്തുന്നു.

നഗരങ്ങളിലെ വിപണികളിൽ പരിപ്പായി എത്തുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ, ഒരു വിത്തിന് എന്തുമാത്രം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കർഷക കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ തുവര അതിപ്രധാനമായ പങ്ക് വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

(പരിഭാഷ, എഡിറ്റിംഗ്: സുരേന്ദ്രൻ കണ്ണൂർ)